حدیث دربارهجويبارهاى بهشت

عنه صلى الله عليه و آله:لَمّا اُسرِيَ بِي رَأَيتُ فِي الجَنَّةِ نَهرا أَبيَضَ مِنَ اللَّبَنِ، وَأَحلَى مِنَ العَسَلِ، وَأَشَدَّ استِقامةً مِنَ السَّهمِ؛ فِيهِ أَبارِيقُ عَدَدَ النُّجُومِ، عَلَى شاطِئِهِ قِبابُ الياقُوتِ الأَحمَرِ وَالدُّرِّ الأَبيَضِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه به معراج بُرده شدم، در بهشت، نهرى ديدم كه از شير، سفيدتر و از شَهْد، شيرين تر و از تير، راست تر بود و در كنار آن، آب دستانى به شمارِ ستارگان وجود داشت و بر ساحلش، گنبدهايى از ياقوت سرخ و دُرّ سفيد بود.

۱.المحاسن: ج 1 ص 288 ح 569 عن الحارث بن محمّد عمّن حدّثه عن الإمام الباقر والإمام الصادق عليهماالسلام، تأويل الآيات الظاهرة: ج 2 ص 441 عن الحارث بن محمّد عن الإمام الصادق عن الإمام الباقر عليهماالسلام، نوادر الأخبار: ص 382 ح 1، بحار الأنوار: ج 8 ص 138 ح 50.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت جویبارهای بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درياى آب و درياى انگبين و درياى شير و درياى باده هست. آن گاه، نهرها جارى مى گردند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ اين سؤال از جويبارهاى بهشت كه: پهناى هر يك از جويبارهاى آن، چه قدر است؟ ـ: پهناى هر جويبارى، پانصد سال راه است. هر نهر، از ميان كاخ ها و پرده ها (/ موانع)، پيچ و تاب خوران مى گذرد و امواجش، نغمه سر مى دهند و تسبيح مى گويند و در بهشت، سرخوشى مى كنند، چنان كه مردم در دنيا، سرخوشى مى نمايند.

بحار الأنوارـ به نقل از ابن عبّاس، در حديثى طولانى كه در آن از مسائلى كه عبد اللّه بن سلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد، ياد مى كند ـ: مرا از جويبارهاى بهشت، خبر ده كه آنها چيستند؟ فرمود: «اى پسر سلام! شيرى كه مزه اش هرگز تغيير نمى كند، و باده اى، و انگبينى ناب، و آبى كه رنگ و مزه اش دگرگون نمى گردد». ابن سلام گفت: درست گفتى، اى محمّد! آيا اين جويبارها، جامدند يا روان؟ فرمود: «در ميان درختان بهشت، روان اند». ابن سلام گفت: آيا اين جويبارها، كاستى و فزونى مى يابند؟ فرمود: «نه، اى پسر سلام!». گفت: آيا برايشان، نمونه اى در دنيا هست؟ فرمود: «آرى». گفت: چه چيز؟ فرمود: «اى پسر سلام! به درياها بنگر. در آنها از آسمان، باران مى بارد و از زمين نيز رودها به آنها مى ريزند؛ امّا آب درياها، كم و زياد نمى شود». ابن سلام گفت: جويبارهاى بهشت را برايم توصيف كن. فرمود: «اى پسر سلام! در بهشت، جويبارى است كه به آن، كوثر مى گويند. بويش خوش تر از بوى مُشك تيزبو و عنبر است، ريگ هايش دُر و ياقوت اند، و با مرواريدى سفيد، مُهر شده است. آن، منزلگاه دوستان خداى بلندمرتبه است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جويبارهاى بهشت، از زير تپّه هاى (/ از زير كوه هاى) مُشك، بيرون مى آيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جويبارهاى بهشت، در شيارها جارى نيستند و از برف، سفيدتر، و از عسل، شيرين تر، و از خامه، نرم ترند. گِل جويبار، مُشكى ناب است و ريگ هايش، دُر و ياقوت اند، و در چشمه ها و جويبارهايش، تا هر كجا كه ولىّ خدا بخواهد و اراده كند، روان مى شوند. اگر اهل دنيا را، از جن و انس، ميهمان كند، مى تواند به همه آنها، خوراك و نوشيدنى بدهد و بر همه آنان، جامه و زيور بپوشانَد، بى آن كه چيزى از او كم شود.

حلية الأولياءـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «شايد شما خيال مى كنيد كه جويبارهاى بهشت، شكاف هايى در زمين هستند. نه، به خدا! آنها بر روى زمين روان اند، دو كرانه آنها، سراپرده هاى مرواريدند و گِل آنها، مُشك اَذفَر است. گفتم: اى پيامبر خدا! اَذفَر چيست؟ فرمود: «ناب».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، نهرى است كه به آن، «رجب» مى گويند و سفيدتر از شير و شيرين تر از عسل است. هر كس يك روز از ماه رجب، روزه بگيرد، خداوند از آن نهر به او مى نوشانَد.

امام كاظم عليه السلام:رجب، نهرى است در بهشت كه سفيدتر از شير و شيرين تر از عسل است. هر كس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند از آن نهر به او مى نوشانَد.