حدیث دربارهجويبارهاى بهشت

حلية الأولياء عن أنس عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لَعَلَّكُم تَظُنُّونَ أَنَّ أَنهارَ الجَنَّةِ أُخدُودٌ فِي الأَرضِ، لا وَاللّهِ إِنَّها لَسائِحَةٌ عَلَى وَجهِ الأَرضِ، حافَتاها خِيامُ اللُّؤلُؤِ، وَطِينُها المِسكُ الأَذفَرُ. قُلتُ: يا رَسُولَ اللّهِ، وَما الأَذفَرُ؟ قالَ: الَّذِي لا خِلطَ مَعَهُ. ۱

حلية الأولياءـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «شايد شما خيال مى كنيد كه جويبارهاى بهشت، شكاف هايى در زمين هستند. نه، به خدا! آنها بر روى زمين روان اند، دو كرانه آنها، سراپرده هاى مرواريدند و گِل آنها، مُشك اَذفَر است. گفتم: اى پيامبر خدا! اَذفَر چيست؟ فرمود: «ناب».

۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 205، الدرّ المنثور: ج 1 ص 95 نقلاً عن ابن مردويه و أبي نعيم والضياء المقدسي، كنز العمّال: ج 14 ص 463 ح 39277.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت جویبارهای بهشت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درياى آب و درياى انگبين و درياى شير و درياى باده هست. آن گاه، نهرها جارى مى گردند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ اين سؤال از جويبارهاى بهشت كه: پهناى هر يك از جويبارهاى آن، چه قدر است؟ ـ: پهناى هر جويبارى، پانصد سال راه است. هر نهر، از ميان كاخ ها و پرده ها (/ موانع)، پيچ و تاب خوران مى گذرد و امواجش، نغمه سر مى دهند و تسبيح مى گويند و در بهشت، سرخوشى مى كنند، چنان كه مردم در دنيا، سرخوشى مى نمايند.

بحار الأنوارـ به نقل از ابن عبّاس، در حديثى طولانى كه در آن از مسائلى كه عبد اللّه بن سلام از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد، ياد مى كند ـ: مرا از جويبارهاى بهشت، خبر ده كه آنها چيستند؟ فرمود: «اى پسر سلام! شيرى كه مزه اش هرگز تغيير نمى كند، و باده اى، و انگبينى ناب، و آبى كه رنگ و مزه اش دگرگون نمى گردد». ابن سلام گفت: درست گفتى، اى محمّد! آيا اين جويبارها، جامدند يا روان؟ فرمود: «در ميان درختان بهشت، روان اند». ابن سلام گفت: آيا اين جويبارها، كاستى و فزونى مى يابند؟ فرمود: «نه، اى پسر سلام!». گفت: آيا برايشان، نمونه اى در دنيا هست؟ فرمود: «آرى». گفت: چه چيز؟ فرمود: «اى پسر سلام! به درياها بنگر. در آنها از آسمان، باران مى بارد و از زمين نيز رودها به آنها مى ريزند؛ امّا آب درياها، كم و زياد نمى شود». ابن سلام گفت: جويبارهاى بهشت را برايم توصيف كن. فرمود: «اى پسر سلام! در بهشت، جويبارى است كه به آن، كوثر مى گويند. بويش خوش تر از بوى مُشك تيزبو و عنبر است، ريگ هايش دُر و ياقوت اند، و با مرواريدى سفيد، مُهر شده است. آن، منزلگاه دوستان خداى بلندمرتبه است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جويبارهاى بهشت، از زير تپّه هاى (/ از زير كوه هاى) مُشك، بيرون مى آيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جويبارهاى بهشت، در شيارها جارى نيستند و از برف، سفيدتر، و از عسل، شيرين تر، و از خامه، نرم ترند. گِل جويبار، مُشكى ناب است و ريگ هايش، دُر و ياقوت اند، و در چشمه ها و جويبارهايش، تا هر كجا كه ولىّ خدا بخواهد و اراده كند، روان مى شوند. اگر اهل دنيا را، از جن و انس، ميهمان كند، مى تواند به همه آنها، خوراك و نوشيدنى بدهد و بر همه آنان، جامه و زيور بپوشانَد، بى آن كه چيزى از او كم شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، نهرى است كه به آن، «رجب» مى گويند و سفيدتر از شير و شيرين تر از عسل است. هر كس يك روز از ماه رجب، روزه بگيرد، خداوند از آن نهر به او مى نوشانَد.

امام كاظم عليه السلام:رجب، نهرى است در بهشت كه سفيدتر از شير و شيرين تر از عسل است. هر كس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد، خداوند از آن نهر به او مى نوشانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كوثر، نهرى است در بهشت كه دو كرانه آن از طلاست و بسترش دُر و ياقوت، و خاكش خوش بوتر از مُشك، و آبش شيرين تر از عسل و سفيدتر از برف است.