حدیث دربارهياد كردن
عنه عليه السلامـ لِداوُدَ بنِ سَرحانَ ـ: يا داوُدُ، أبلِغ مُوالِيَّ عَنِّي السَّلامَ، وأنّي أقولُ: رَحِمَ اللّهُ عَبدًا اِجتَمَعَ مَعَ آخَرَ فَتَذاكَرا أمرَنا، فَإِنَّ ثالِثَهُما مَلَكٌ يَستَغفِرُ لَهُما. ومَا اجتَمَعَ اثنانِ عَلى ذِكرِنا إلاّ باهَى اللّهُ تَعالى بِهِمَا المَلائِكَةَ، فَإِذَا اجتَمَعتُم فَاشتَغِلوا بِالذِّكرِ، فَإِنَّ فِي اجتِماعِكُم ومُذاكَرَتِكُم إحياءَنا. وخَيرُ النّاسِ مِن بَعدِنا مَن ذاكَرَ بِأَمرِنا ودَعا إلى ذِكرِنا ۱.
امام صادق عليه السلام:به داود بن سرحان ـ: اى داود، سلام مرا به دوستدارانم برسان و به آنان ابلاغ كن كه من مى گويم: رحمت خدا بر آن بنده اى كه با ديگرى گرد آيد و دو نفرى درباره قضيه ما گفتگو كنند؛ كه در اين حال سومين نفر آنان فرشته اى است كه براى آن دو آمرزش مى طلبد. هيچ دو نفرى گرد هم نيامدند و از ما ياد نكردند مگر اين كه خداوند متعال به وجود آنان بر فرشتگان باليد. پس، هرگاه گرد هم آمديد به ذكر مشغول شويد؛ زيرا گردهمايى و مذاكره شما با يكديگر باعث زنده شدن ما مى شود. بهترين مردم بعد از ما كسى است كه درباره كار ما مذاكره كند و به ياد و نام ما فرا خواند.
۱.أمالي الطوسيّ: 224 / 390، بشارة المصطفى: 110 وفيه «إحياء لأمرنا» بدل «إحياءنا»، كلاهما عن معتب مولى أبي عبداللّه.