حدیث دربارهدوستى

الإمام الباقر عليه السلام:لَمّا قُبِضَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله باتَ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله بِأَطوَلِ لَيلَةٍ ـ إلى أن قالَ: ـ فَبَينا هُم كَذلِكَ إذ أتاهُم آتٍ لا يَرَونَهُ ويَسمَعونَ كَلامَهُ فَقالَ: السَّلامُ عَلَيكُم أهلَ البَيتِ ورَحمَةُ اللّهِ وبَرَكاتُهُ. فَأَنتُمُ الأَمانَةُ المُستَودَعَةُ، ولَكُمُ المَوَدَّةُ الواجِبَةُ وَالطّاعَةُ المَفروضَةُ ۱.

امام باقر عليه السلام:چون رسول خدا صلى الله عليه و آله درگذشت آل محمّد صلى الله عليه و آله [از شدت تأثر و اندوه]طولانى ترين شب را گذراندند ـ تا آن جا كه فرمود: ـ در يك چنان حال و هوايى ناگهان يكى بر آنان وارد شد كه خودش را نمى ديدند اما سخنش را مى شنيدند. او گفت: درود و رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت باد. شماييد آن امانت سپرده شده، دوستى شما [بر مردم] واجب است و اطاعت از شما فريضه.

۱.الكافي: 1 / 445 / 19 عن يعقوب بن سالم عن رجل.

کلیدواژه‌ها امامت عامه امامت حقوق اهل بیت علیهم السلام عناوین حقوق اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:انصار نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند: اى رسول خدا، ما مردمى گمراه بوديم و خداوند به واسطه تو ما را راهنمايى كرد و تنگدست بوديم و خدا به بركت وجود تو توانگرمان ساخت؛ بنابراين از دارايى هاى ما هرچه مى خواهى از ما بخواه تا به تو دهيم. پس خداوند عز و جل اين آيه را فرو فرستاد: «بگو: من به ازاى آن از شما مزدى نمى خواهم جز دوستى كردن با خويشاوندان» . در اين هنگام امام صادق عليه السلامدستش را به طرف آسمان بالا برد و چندان گريست كه محاسنش تر شد و فرمود: سپاس و ستايش خداى را كه به ما برترى بخشيد.

طاووس از ابن عباس درباره آيه شريفه «جز دوستى كردن با خويشاوندان» :سعيد بن جبير گفت: [مقصود] خويشاوندان خاندان محمّد صلى الله عليه و آله است.

ابن عباس:چون آيه: «بگو: من براى اين از شما مزدى نمى خواهم جز دوستى كردن با خويشاوندان» نازل شد، عرض كردند: اى رسول خدا، اين خويشاوندان تو كه دوستى آنان بر ما واجب گشته است چه كسانى هستند؟ حضرت فرمود: على و فاطمه و دو پسر او عليهم السلام.

ابن عباس:رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «من به ازاى اين از شما مزدى نمى خواهم جز دوستى كردن با خويشاوندان» به اين است كه حافظ من در ميان اهل بيتم باشيد و آنها را به خاطر من دوست بداريد.

جابر:باديه نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى محمّد، اسلام را به من بشناسان. رسول خدا فرمود: گواهى مى دهى كه معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست و محمّد بنده و فرستاده اوست. باديه نشين گفت: براى اين كار مزدى هم از من مى خواهى؟ فرمود: نه، به جز دوستى با خويشاوندان، عرض كرد: خويشاوندان خودم يا خويشاوندان تو؟ فرمود: خويشاوندان من. باديه نشين عرض كرد: بيا تا با تو بيعت كنم، لعنت خدا بر كسى كه تو و خويشاوندانت را دوست نداشته باشد. پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: آمين.

ابن عباس:پيامبر صلى الله عليه و آله مرا در پى حاجتى فرستاد و فرمود: اگر به حاجتت رسيدى آن گاه على و نسل او را دوست بدار؛ زيرا كه خداوند عز و جلدوست داشتن آنان را بر بندگان واجب فرموده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد به دستگيره محكم چنگ زند، به دوستى على و اهل بيت من چنگ در زند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مى خواهد به دستگيره محكم خداوند كه خداى متعال در كتاب خود فرموده است، چنگ در زند، پس على بن ابى طالب و حسن و حسين: را دوست بدارد؛ زيرا كه خداوند عرش نشين آنان را دوست مى دارد.