حدیث دربارهسلمان

اِبنُ شَهرِ آشوبَ:كانَ النّاسُ يَحفِرونَ الخَندَقَ ويُنشِدونَ سِوى سَلمانَ، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: اللّهُمَّ أطلِق لِسانَ سَلمانَ ولَو عَلى بَيتَينِ مِنَ الشِّعرِ، فَأَنشَأَ سَلمانُ: ما لي لِسانٌ فَأَقولَ شِعراأسأَلُ رَبّي قُوَّةً ونَصرا عَلىعَدُوّي وعَدُوِّ الطُّهرامُحَمَّدِ المُختارِ حازَالفَخرا ۱ حَتّى أنالَ فِي الجِنان قَصرامَع كُلِّ حَوراءَ تُحاكِي البَدرا فَضَجَّ المُسلِمونَ، وجَعَلَت كُلُّ قَبيلَةٍ تَقولُ: سَلمانُ مِنّا، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: سَلمانُ مِنّا أهلَ البَيتِ ۲.

ابن شهر آشوب:مسلمانان، همگى مشغول كندن خندق بودند و هريك شعرى مى سرود به جز سلمان. پيامبر صلى الله عليه و آله عرضه داشت: بار خدايا، زبان سلمان را حتى اگر شده به دو بيت شعر گويا كن. در اين زمان، سلمان شروع به خواندن اين ابيات كرد: مرا زبانى نيست كه شعرى بگويم، از پروردگارم نيرو ونصرتى همى خواهم بر دشمنم و دشمن آن مرد پاك، محمّد برگزيده كه به افتخار نايل آمد تا اين كه در بهشت به قصرى رسم، با سيه چشمانى چون ماه شب چهارده مسلمانان، فرياد شادى برآوردند وهر قبيله اى مى گفت: سلمان از ماست، اما پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: سلمان از ما خاندان است.

۱.كذا في البحار: 18 / 19 / 45، وفي المصدر «أتاك».

۲.المناقب لابن شهرآشوب: 1 / 85.

کلیدواژه‌ها زندگی نامه لقمان سلمان

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلامـ: سلمان، از ما اهل بيت است. او آدم خيرخواهى است، پس وى را براى خودت برگزين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى سلمان، تو از ما خاندان هستى؛ خداوند، دانش اول و آخر و كتاب اول و كتاب آخر را به تو ارزانى داشته است.

امام على عليه السلامـ در وصف سلمان فارسىـ: به دانش اول و آخر رسيده است؛ دريايى است كه ژرفايش ناپيداست. او از ما خاندان است.

ابن كوّاء:اى اميرالمؤمنين! از سلمان فارسى برايم بگو. حضرت فرمود: بَه بَه! سلمان از ما خاندان است. چه كسى از شما مانند لقمان حكيم است كه علم اول و آخر را دارا باشد؟!

امام باقر عليه السلام:ابوذر بر سلمان وارد شد، ديد ديگى را بر روى آتش گذاشته و چيزى مى پزد. باهم مشغول صحبت شدند كه ناگهان ديگ بر روى زمين واژگون شد اما چيزى از خورشت و چربى آن بر زمين نريخت. ابوذر سخت تعجّب كرد. سلمان ديگ را برداشت و دوباره به حالت اول برگرداند و به صحبتهاى خود ادامه دادند كه بار ديگر ديگ چپّه شد و اين بار نيز چيزى از خورشت و چربى آن به زمين نريخت. ابوذر وحشت زده از نزد سلمان خارج شد و در حال فكر كردن بود كه به اميرالمؤمنين عليه السلام برخورد. حضرت فرمود: اى ابوذر، چه شد كه از خانه سلمان بيرون آمدى؟ وچرا هراسان هستى؟ ابوذر عرض كرد: اى اميرالمؤمنين، سلمان را ديدم كه چنين و چنان كرد و من از كارهاى او شگفت زده شدم. اميرالمؤمنين عليه السلامفرمود: اى ابوذر، اگر سلمان از چيزهايى كه مى داند برايت بگويد، خواهى گفت: خدا رحمت كند قاتل سلمان را!. براستى كه سلمان از ما اهل بيت است.