حدیث دربارهبرحذر داشتن از غلوّ

عنه عليه السلام:اِحذَروا عَلى شَبابِكُمُ الغُلاةَ لا يُفسِدونَهُم، فَإِنَّ الغُلاةَ شَرُّ خَلقِ اللّهِ، يُصَغِّرونَ عَظَمَةَ اللّهَ ويَدَّعونَ الرُّبوبِيَّةَ لِعِبادِ اللّهِ. وَاللّهِ، إنَّ الغُلاةَ أشَرُّ مِنَ اليَهودِ وَالنَّصارى وَالمَجوسِ وَالَّذينَ أشرَكوا ۱.

امام صادق عليه السلام:مواظب باشيد غاليان، جوانانتان را فاسد نكنند؛ زيرا غاليان بدترين خلق خدايند، عظمت خدا را پايين مى آورند و براى بندگان خدا ادعاى ربوبيّت مى كنند؛ به خدا قسم كه غاليان از يهود و نصارى و مجوس و مشركان بدترند.

۱.أمالي الطوسيّ: 650 / 1349 عن فضيل بن يسار.

کلیدواژه‌ها غلو کردن درباره اهل بیت برحذر داشتن از غلو

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:از تندروى درباره ما بپرهيزيد. ما را بنده و دست پرورده خداوند بدانيد و آن گاه هرچه خواستيد در فضيلت ما بگوييد.

امام حسين عليه السلام:ما را به عشق اسلام دوست بداريد؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: مرا بيش از آن چه سزاوارم معرفى نكنيد؛ چرا كه خداوند متعال پيش از آن كه مرا به رسالت برگزيند، به بندگى برگزيد.

امام صادق عليه السلام:هر كه بگويد ما پيامبر هستيم، لعنت خدا بر او باد و لعنت خدا بر كسى كه در اين باره (كه ما پيامبر نيستيم) شكّ كند.

امام صادق عليه السلام:در وصف گزاف گويان ـ: بعضى از آنها دروغهايى مى گويند كه حتى شيطان به دروغ آنها احتياج دارد [و بايد نزد آنها درس دروغ گويى بخواند].

مفضّل بن عمر:من و شريكم قاسم و نجم بن حطيم و صالح بن سهل در مدينه بوديم وميان ما درباره ربوبيّت (امام صادق عليه السلام) مناظره اى درگرفت. به يكديگر گفتيم: چطور است نزد خودش برويم؟ ما اينك نزديك او هستيم و از ما هم تقيه نمى كند. برخيزيد نزد وى برويم. مفضّل مى گويد: همگى به راه افتاديم. به خداقسم، هنوز به در خانه نرسيده بوديم كه ديديم پاى برهنه وبدون رداء بيرون آمد و در حالى كه موهاى سرش راست شده بود مى فرمود: نه، نه، اى مفضّل و قاسم و نجم، نه، نه [چنين نيست كه شما مى گوييد] بلكه بندگانى ارجمندند كه در سخن بر او پيشى نمى گيرند و خود به فرمان او كار مى كنند.

امام صادق عليه السلام:بعد از نكوهش يكى از غاليان ـ: به خدا قسم، ما نيستيم مگر بندگانى كه خداوند ما را آفريد و برگزيدمان، نه مى توانيم سودى برسانيم و نه زيانى وارد كنيم، اگر به ما رحم كند، از رحمت و مهربانى اوست و اگر عذابمان كند، به واسطه گناهانمان مى باشد. به خدا سوگند، ما را بر خدا حجّتى نيست و از او با خود براتى [براى آزادى از دوزخ] نداريم، ما نيز مى ميريم و دفن مى شويم و در روز قيامت محشور و برانگيخته مى شويم و براى حساب رسى نگهمان مى دارند و بازخواست مى شويم.

صالح بن سهل:من به ربوبيّت حضرت صادق عليه السلام قائل بودم. روزى خدمت ايشان رسيدم و همين كه چشمش به من افتاد فرمود: اى صالح، به خدا سوگند، ما بندگانى مخلوق هستيم، ما را پروردگارى است كه عبادتش مى كنيم و اگر عبادتش نكنيم، عذابمان خواهد كرد.

اسماعيل بن عبدالعزيز:حضرت صادق عليه السلام فرمود: اى اسماعيل، در وضوخانه برايم آب بگذار. من برخاستم و آب گذاشتم. حضرت رفت وضو بگيرد، با خودم گفتم: من درباره او چنين و چنان مى گويم و او به وضوخانه مى رود و وضو مى گيرد! لختى بعد حضرت بيرون آمد و فرمود: اى اسماعيل! ساختمان را بيش از طاقتش بالا مبر كه ويران مى شود، ما را مخلوق بدانيد و آن گاه هرچه خواستيد درباره ما بگوييد.