حدیث دربارهبرحذر داشتن از غلوّ

المُفَضَّلُ بنُ عُمَرَ:كُنتُ أنَا وَالقاسِمُ شَريكي ونَجمُ بنُ حَطيمٍ وصالِحُ بنُ سَهلٍ بِالمَدينَةِ فَتَناظَرنا فِي الرُّبوبِيَّةِ، فَقالَ بَعضُنا لِبَعضٍ: ما تَصنَعونَ بِهذا، نَحنُ بِالقُربِ مِنهُ ولَيسَ مِنّا في تَقِيَّةٍ؟ قوموا بِنا إلَيهِ. قالَ: فَقُمنا، فَوَاللّهِ ما بَلَغنَا البابَ إلاّ وقَد خَرَجَ عَلَينا بِلا حِذاءٍ ولا رِداءٍ قَد قامَ كُلُّ شَعرَةٍ مِن رَأسِهِ مِنهُ وهُوَ يَقولُ: لا، لا يا مُفَضَّلُ ويا قاسِمُ ويا نَجمُ، لا، لا بَل عِبادٌ مُكرَمونَ لا يَسبِقونَهُ بِالقَولِ وهُم بِأَمرِهِ يَعمَلونَ ۱.

مفضّل بن عمر:من و شريكم قاسم و نجم بن حطيم و صالح بن سهل در مدينه بوديم وميان ما درباره ربوبيّت (امام صادق عليه السلام) مناظره اى درگرفت. به يكديگر گفتيم: چطور است نزد خودش برويم؟ ما اينك نزديك او هستيم و از ما هم تقيه نمى كند. برخيزيد نزد وى برويم. مفضّل مى گويد: همگى به راه افتاديم. به خداقسم، هنوز به در خانه نرسيده بوديم كه ديديم پاى برهنه وبدون رداء بيرون آمد و در حالى كه موهاى سرش راست شده بود مى فرمود: نه، نه، اى مفضّل و قاسم و نجم، نه، نه [چنين نيست كه شما مى گوييد] بلكه بندگانى ارجمندند كه در سخن بر او پيشى نمى گيرند و خود به فرمان او كار مى كنند.

۱.الكافي: 8 / 231 / 303.

کلیدواژه‌ها غلو کردن درباره اهل بیت برحذر داشتن از غلو

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:از تندروى درباره ما بپرهيزيد. ما را بنده و دست پرورده خداوند بدانيد و آن گاه هرچه خواستيد در فضيلت ما بگوييد.

امام حسين عليه السلام:ما را به عشق اسلام دوست بداريد؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: مرا بيش از آن چه سزاوارم معرفى نكنيد؛ چرا كه خداوند متعال پيش از آن كه مرا به رسالت برگزيند، به بندگى برگزيد.

امام صادق عليه السلام:هر كه بگويد ما پيامبر هستيم، لعنت خدا بر او باد و لعنت خدا بر كسى كه در اين باره (كه ما پيامبر نيستيم) شكّ كند.

امام صادق عليه السلام:در وصف گزاف گويان ـ: بعضى از آنها دروغهايى مى گويند كه حتى شيطان به دروغ آنها احتياج دارد [و بايد نزد آنها درس دروغ گويى بخواند].

امام صادق عليه السلام:بعد از نكوهش يكى از غاليان ـ: به خدا قسم، ما نيستيم مگر بندگانى كه خداوند ما را آفريد و برگزيدمان، نه مى توانيم سودى برسانيم و نه زيانى وارد كنيم، اگر به ما رحم كند، از رحمت و مهربانى اوست و اگر عذابمان كند، به واسطه گناهانمان مى باشد. به خدا سوگند، ما را بر خدا حجّتى نيست و از او با خود براتى [براى آزادى از دوزخ] نداريم، ما نيز مى ميريم و دفن مى شويم و در روز قيامت محشور و برانگيخته مى شويم و براى حساب رسى نگهمان مى دارند و بازخواست مى شويم.

صالح بن سهل:من به ربوبيّت حضرت صادق عليه السلام قائل بودم. روزى خدمت ايشان رسيدم و همين كه چشمش به من افتاد فرمود: اى صالح، به خدا سوگند، ما بندگانى مخلوق هستيم، ما را پروردگارى است كه عبادتش مى كنيم و اگر عبادتش نكنيم، عذابمان خواهد كرد.

اسماعيل بن عبدالعزيز:حضرت صادق عليه السلام فرمود: اى اسماعيل، در وضوخانه برايم آب بگذار. من برخاستم و آب گذاشتم. حضرت رفت وضو بگيرد، با خودم گفتم: من درباره او چنين و چنان مى گويم و او به وضوخانه مى رود و وضو مى گيرد! لختى بعد حضرت بيرون آمد و فرمود: اى اسماعيل! ساختمان را بيش از طاقتش بالا مبر كه ويران مى شود، ما را مخلوق بدانيد و آن گاه هرچه خواستيد درباره ما بگوييد.

كامل تمّار:روزى نزد حضرت صادق عليه السلام بودم، به من فرمود: اى كامل، براى ما پروردگارى بگذاريد كه به سويش رو كنيم، آن گاه هرچه خواستيد درباره ما بگوييد. عرض كردم: براى شما پروردگارى بگذاريم كه به سويش رو كنيد و آن گاه هرچه خواستيم درباره شما بگوييم! حضرت راست نشست وفرمود: مثلاً چه خواهيدگفت؟! به خدا قسم كه از دانش ما جز الفى به شما نرسيده است.