حدیث دربارهزمينه سازان دولت اهل بيت عليهم السلام

الإمام الحسن عليه السلام:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله ذَكَرَ بَلاءً يَلقاهُ أهلُ بَيتِهِ عليهم السلام، حَتّى يَبعَثَ اللّهُ رايَةً مِنَ المَشرِقِ سَوداءَ، مَن نَصَرَها نَصَرَهُ اللّهُ، ومَن خَذَلَها خَذَلَهُ اللّهُ، حَتّى يَأتوا رَجُلاً اِسمُهُ كَاسمي، فَيُوَلّونَهُ أمرَهُم، فَيُؤَيِّدُهُ اللّهُ ويَنصُرُهُ ۱.

امام حسن عليه السلام:پيامبر از رنج و بلاهايى ياد كرد، كه اهل بيتش عليهم السلامتا زمانى كه خداوند پرچمهاى سياهى را از مشرق مى فرستد، مى بينند. هركس آنها را يارى دهد، خداوند ياريش رساند و هركس تنهايشان گذارد، خداوند او را تنها و بى ياور گذارد؛ صاحبان اين پرچمها، نزد مردى كه همنام من است مى روند و زمام امور خود را به دست او مى سپارند و خداوند او را پشتيبانى مى كند و نصرتش مى دهد.

۱.عقد الدرر: 130، الملاحم والفتن: 49 عن العلاء بن عتبة.

کلیدواژه‌ها امامت عامه امامت دولت اهل بیت علیهم السلام زمینه سازان دولت اهل بیت علیهم السلام

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مشرق زمين مردمى قيام مى كنند و زمينه را براى (ظهور) مهدى آماده مى سازند.

عبداللّه:در خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله بوديم كه تعدادى از جوانان بنى هاشم آمدند. چون پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را ديد، آب ديدگانش سرازير گشت و رنگش تغيير كرد. عبداللّه گويد: عرض كردم: ما هميشه در چهره شما حالتى مى بينيم كه ناراحتمان مى كند! پيامبر فرمود: ما خاندانى هستيم كه خداوند براى ما آخرت را بر دنيا برگزيد و اهل بيتم، پس از من، بلا و آوارگى و در به درى خواهند ديد تا اين كه از جانب مشرق زمين، مردمى با پرچمهاى سياه مى آيند و خواهان خير [حكومت]مى شوند، اما به آنها داده نمى شود، پس مى جنگند و پيروز مى شوند و آن چه خواسته اند به آنها داده مى شود، اما آن را نمى پذيرند تا اين كه حكومت را به مردى از اهل بيت من مى سپارند و او، آن را پر از عدل و داد مى كند، همان گونه كه پر از ستم و بيدادش كرده اند. پس هريك از شما آن زمان را درك كرد، به آنها بپيوندد، حتى اگر ناچار شود، روى يخ، سينه خيز رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پرچمهايى سياه از جانب مشرق زمين خواهد آمد كه دلهاى صاحبان آنها به استوارى تكه هاى آهن است، پس هركس نداى آنان را شنيد، به ايشان بپيوندد و با آنها بيعت كند حتى اگر ناچار باشد از روى يخ، سينه خيز بگذرد.

امام باقر عليه السلام:گويى مردمى را مى بينم كه در مشرق زمين قيام كرده اند و حقّ را مطالبه مى كنند اما به آنان داده نمى شود و باز مطالبه مى كنند، ولى باز هم به آنان نمى دهند و چون وضع را اين گونه ديدند، شمشيرهاى خود را از نيام مى كشند و در اين زمان، آن چه را طلب كرده اند به آنان مى دهند، اما آن را نمى پذيرند تا اين كه برخيزند و آن را به صاحب (و امام زمان) شما دهند. كشتگان آنان شهيدند. بدانيد كه اگر من آن زمان را درك كنم، جانم را براى صاحب اين امر نگه مى دارم.

امام على عليه السلام:زهى بر تو اى طالقان؛ خداى عز و جل در آن جا گنجهايى دارد كه از زر و سيم نيستند، بلكه در آن، مردان مؤمنى هستند كه خداوند را چنان كه بايد، شناخته اند. اينان، ياران مهدى عليه السلامدر آخر الزمان مى باشند.

محمّد بن حنفيّة:در خدمت على عليه السلام بوديم كه مردى درباره مهدى از ايشان سؤال كرد. على عليه السلامفرمود: هيهات، آن گاه هفت انگشت خود را بست و فرمود: او در آخر الزمان ظهور مى كند، زمانى كه هركس به خدا دعوت كند، كشته مى شود. خداوند متعال براى او مردمى را گرد مى آورد كه همانند تكه هاى پراكنده ابر هستند. پس خداوند دلهاى آنان را به هم الفت مى دهد، به طورى كه از هيچ كس نمى هراسند و از اين كه فردى به آنان بپيوندد، شادمان نمى شوند، به تعداد جنگجويان بدر هستند، پيشينيان از آنان [در چيزى از فضايل] سبقت نجسته اند و آيندگان به پاى آنان نمى رسند، شمارشان به تعداد ياران طالوت است كه همراه او از نهر گذشتند.

عفّان بصرى:امام صادق عليه السلام به من فرمود: آيا مى دانى چرا قم را، قم ناميده اند؟ عرض كردم: خدا و رسول او و شما بهتر مى دانيد. فرمود: از آن جهت قم ناميده شد كه مردم آن بر گرد قائم آل محمّد صلوات اللّه عليه جمع مى شوند و همراه او قيام مى كنند و در راه او پايدارى مى ورزند و ياريش مى رسانند.

امام صادق عليه السلام:خاك قم، مقدّس است و مردم آن، از ما هستند و ما از آنهاييم. هر جبّارى كه بخواهد به آنان بدى و گزندى برساند، زود كيفر بيند و اين تا زمانى است كه آنان [اهل قم] به برادران خود خيانت نكنند؛ اگر اين كار را بكنند، خداوند پادشاهانى نابكار بر ايشان مسلّط گرداند. بدانيد كه مردم قم، ياران قائم ما و دعوتگران به حقّ ما هستند. حضرت سپس سرش را به طرف آسمان بلند كرد و گفت: بار خدايا، آنان را از هر فتنه اى نگه دار و از هر نابودى و هلاكتى نجاتشان بخش.