حدیث دربارهنماز شب اهل بيت
عَبدُ اللّهِ بنُ عَبّاسٍ:بِتُّ لَيلَةً عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَلَمَّا استَيقَظَ مِن مَنامِهِ أتى طَهورَهُ فَأَخَذَ سِواكَهُ فَاستاكَ، ثُمَّ تَلا هذِهِ الآياتِ: «إنَّ في خَلقِ السَّماواتِ والأَرضِ واختِلافِ اللَّيلِ والنَّهارِ لاَياتٍ لاُِولِي الأَلبابِ ۱» حَتّى قارَبَ أن يَختِمَ السّورَةَ أو خَتَمَها، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَتى مُصَلاّهُ فَصَلّى رَكعَتَينِ، ثُمَّ رَجَعَ إلى فِراشِهِ فَنامَ ما شاءَ اللّهُ، ثُمَّ استَيقَظَ فَفَعَلَ مِثلَ ذلِكَ، ثُمَّ رَجَعَ إلى فِراشِهِ فَنامَ، ثُمَّ استَيقَظَ فَفَعَلَ مِثلَ ذلِكَ، ثُمَّ رَجَعَ إلى فِراشِهِ فَنامَ، ثُمَّ استَيقَظَ فَفَعَلَ مِثلَ ذلِكَ، كُلُّ ذلِكَ يَستاكُ ويُصَلّي رَكعَتَينِ، ثُمَّ أوتَرَ ۲.
عبداللّه بن عبّاس:شبى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ماندم، پس چون از خواب بيدار شد، ظرف آبش را آورده و مسواكش را برداشت و مسواك كرد و اين آيه را تلاوت فرمود: «همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز، بى گمان نشانه هايى است براى خردمندان» تا تقريباً، يا كاملاً، سوره را به پايان بُرد، سپس وضو ساخت و به مصلاّى خود آمد و دو ركعت نماز گزارْد، آن گاه به بسترش بازگشت و آن قدر كه خدا خواست آرميد، سپس از خواب بيدار شد و همچون گذشته، همان كرد، آن گاه به بسترش بازگشت و خوابيد، سپس بيدار شد و باز همان كارها را كرد، آن گاه به بسترش بازگشت و خوابيد و در پى آن بيدار شد و همان كرد كه پيشتر. او هر بار مسواك مى كرد و دو ركعت نماز مى گزارْد و سپس [در پايان] وتر ۳ به جاى مى آورد.