حدیث دربارهعلم اهل بيت عليهم السلام فزونى مى يابد
سُلَيمانُ الدَّيلَمِيُّ:سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلامفَقُلتُ لَهُ: سَمِعتُكَ وأنتَ تَقولُ غَيرَ مَرَّةٍ: لَولا أنّا نَزدادُ لَأَنفَدنا، فَقالَ: أمَّا الحَلالُ والحَرامُ فَقَد أنزَلَ اللّهُ عَلى نَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله بِكَمالِهِ، وما يُزادُ الإِمامُ في حَلالٍ ولا حَرامٍ. قُلتُ لَه: فَما هذِهِ الزِّيادَةُ؟ فَقالَ: في سائِرِ الأَشياءِ سِوَى الحَلالِ والحَرامِ. قُلتُ: تَزدادونَ شَيئًا يَخفى عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ولا يَعلَمُهُ؟ فَقالَ: لا، إنَّما يَخرُجُ العِلمُ مِن عِندِ اللّهِ فَيَأتي بِهِ المَلَكُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَيَقولُ: يا مُحَمَّدُ، رَبُّكَ يَأمُرُكَ بِكَذا وكَذا، فَيَقولُ: اِنطَلِق بِهِ إلى عَلِيٍّ، فَيَأتي بِهِ عَلِيًّا عليه السلامفَيَقولُ: اِنطَلِق بِهِ إلَى الحَسَنِ، فَلا يَزالُ هكَذا يَنطَلِقُ بِهِ إلى واحِدٍ بَعدَ واحِدٍ، حَتّى يَخرُجَ إلَينا، ومُحالٌ أن يَعلَمَ الإِمامُ شَيئًا لَم يَعلَمهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله والإِمامُ مِن قَبلِهِ ۱.
سليمان ديلمى:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: شنيده ام كه بارها فرموده اى: اگر به علم ما افزوده نمى شد، هر آينه پايان مى پذيرفت. سپس فرمود: امّا علم به حلال و حرام را خداوند به كمال براى پيامبرش صلى الله عليه و آله فرو مى فرستد و در حلال و حرام، بر امام چيزى افزوده نمى گردد. به او عرض كردم: پس اين افزايش چيست؟ فرمود: در امور ديگرى جز حلال و حرام است. عرض كردم: چيزى بر شما افزوده مى شود كه بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پوشيده مى مانَد و آن را نمى داند؟ فرمود: نه، علم از سوى خداوند مى آيد و جبرئيل آن را به رسول اللّه مى رساند و مى گويد: اى محمّد! خداوند به تو چنين و چنان دستور مى دهد و مى فرمايد: آن را نزد على ببر و او آن را نزد على مى بَرد و مى فرمايد: آن را به حسن بسپار و به همين ترتيب به يكى پس از ديگرى تحويل داده مى شود تا به ما مى رسد و محال است امام چيزى را بداند كه پيامبر و امامِ پيش از او، آن را ندانسته باشند.
۱.الاختصاص: 313، بصائر الدرجات: 393 / 5، وراجع الكافي: 1 / 254 باب لو لا أنّ الأئمّة عليهم السلاميزدادون لنفد ما عندهم، الاختصاص: 313، 314، البحار: 26 / 86 باب 3 أنّهم يزدادون.