حدیث دربارهاصول علم

مُحَمَّدُ بنُ مُسلِمٍ: قالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قَد أنالَ فِي النّاسِ وأنالَ وأنالَ ـ يُشيرُ كَذا وكَذا ـ وعِندَنا أهلَ البَيتِ اُصولُ العِلمِ وعُراهُ، وضِياؤُهُ وأواخيهِ ۱۲.
محمّد بن مسلم:امام صادق عليه السلام فرمود: همانا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در ميان مردم علوم را بخشيد و پراكنْد ـ امام عليه السلام با دست خود مرتب اشاره مى فرمود ـ ولى اصول علم و دستاويزهاى آن و پرتو و بندهاى آن (كه موجب حفظ آن است) نزد ماست.
۱.قد أنال، أي أعطى وأفاد في الناس العلوم الكثيرة وفرّقها في الناس يمينًا وشمالاً، وفي سائر الجهات لكلّ من سأله. والعروة: ما يتمسّك به من الحبل وغيره. والأواخي جمع الأخيّة بفتح الهمزة وكسر الخاء وتشديد الياء وقد يخفّف: عود فيالحائط يدفن طرفاه ويبرز وسطه وتشدّ فيه الدابّة، أي عندنا ما يشدّ به العلم ويحفظ عن الضياع والتفرّق والتشتّت. (البحار: 26 / 31).
۲.الاختصاص: 308، بصائر الدرجات: 363 / 6 كلاهما عن محمّد بن مسلم.

احادیث دیگر این موضوع

۷
امام على عليه السلام:در پاسخ به يكى از اصحابش كه عرض كرد: يا اميرالمؤمنين! خداوند به تو علم غيب عطا فرموده، خنده اى كرد و به او كه از قبيله كلب بود فرمود: اى مرد كلبى! آن چه گفتم علم غيب نيست بلكه تعلّم و آموختنى است از صاحب علم و دانش و علم غيب منحصر است به دانستن وقت قيامت و آن چه خداوند سبحان درگفتارش شمرده است: «خداست كه مى داند قيامت چه وقت مى آيد. اوست كه باران مى باراند و از آن چه در رحمهاست آگاه است و هيچ كس نمى داندفردا چه چيز به دست خواهدآورد وكسى نمى داند در كدام زمين خواهد مرد» . پس خداوند سبحان مى داند آن چه در رحمهاست، پسر است يا دختر، زشت است يانيكو، بخشنده است يابخيل، بدبخت است يا نيك بخت و مى داند چه كسى هيزم آتش دوزخ وچه كسى در بهشت با پيامبران، همراه است. پس اينها كه شمرده شد علم غيب است كه هيچ كس آن را نمى داند مگر خدا. ليكن جز اينها علمى هست كه خداوند به پيامبر خود آموخته و او هم به من ياد داده است و دعا فرمود كه سينه من آن را نگاه دارد و دنده هايم احاطه اش نمايد.