حدیث دربارهكدخدايان خدا

عنه عليه السلامـ في أحوالِ القِيامَةِـ: الأَوصياءُ أصحابُ الصِّراطِ، وُقوفٌ عَلَيهِ، لا يَدخُلُ الجَنَّةَ إلاّ مَن عَرَفَهُم وعَرَفوهُ، ولا يَدخُلُ النّارَ إلاّ مَن أنكَرَهُم وأنكَروهُ، لِأَنَّهُم عُرَفاءُ اللّهِ، عَرَّفَهُم عَلَيهِم عِندَ أخذِ المَواثيقِ عَلَيهِم، ووَصَفَهُم في كِتابِهِ فَقالَ جَلَّ وعَزَّ: «وعَلَى الأَعرافِ رِجالٌ يَعرِفونَ كُلاًّ بِسيماهُم ۱» هُمُ الشُّهداءُ عَلى أولِيائِهِم، والنَّبِيُّ الشَّهيدُ عَلَيهِم ۲.

امام على عليه السلام:در توصيف قيامت ـ: اوصيا، صاحبان صراط هستند وبر آن ايستاده اند، به بهشت وارد نشود مگر كسى كه آنها را بشناسد و آنها هم او را بشناسند و به آتش در نيايد مگر كسى كه ايشان را نشناسد و آنها هم او را نشناسند، زيرا آنها كدخدايان خدايند و خداوند هنگام گرفتن پيمان از ايشان، اوصيا را بديشان شناسانده است و در كتاب خود چنين توصيفشان كرده است: «و بر اعراف (بلنديهاى حايل ميان بهشت و دوزخ) مردانى هستند كه همه را به نشانيشان مى شناسند» ، آنها گواهان دوستان خود هستند و پيامبر گواه بر ايشان است.

۱.الأعراف: 46.

۲.بصائر الدرجات: 498 / 9 عن زرّ بن حبيش، مختصر بصائر الدرجات: 53.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت ویژگی های اهل بیت مقدمه گزیده +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلامـ: سه چيز است كه سوگند به حقّ بودنشان مى خورم: اين كه تو و اوصياى پس از تو كدخدايانى هستيد كه جز از راه شناخت شما خداوند شناخته نگردد وكدخدايانى كه كسى به بهشت در نيايد مگر كسى كه شما را بشناسد و شما هم او را بشناسيد و كدخدايانى كه كسى به آتش در نيايد مگر كسى كه شما را نشناسد و شما هم او را نشناسيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلامـ: اى على! تو و اوصياى از نسل تو، اعرافِ ميان بهشت و دوزخ هستيد كه كسى بدان در نيايد مگر كسى كه شما را بشناسد و شما هم او را بشناسيد و به آتش در نيايد مگر كسى كه شما را (بر حقّ) نشناسد و شما هم او را (بر صراط حقّ) نشناسيد.

امام على عليه السلام:همانا امامان، كارگزاران خدايند در ميان خلق او و كدخدايان او در ميان بندگانش. به بهشت درنيايد مگر آن كسى كه آنها را بشناسد و ايشان هم او را بشناسند و به آتش در نيايد مگر كسى كه آنها را نشناسد و آنها هم او را نشناسند.

هلقام:از امام باقر عليه السلام درباره آيه شريفه «وَعَلى الاَْعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسيماهُمْ» پرسش كردم كه مقصود از «وَعَلى الاَْعْرافِ رِجالٌ» چيست؟ امام عليه السلامفرمود: آيا شما كدخدايانى را بر قبيله هايتان نمى گماريد تا نيكوكار و بدكردار ايشان را شناسايى كنند؟ عرض كردم: آرى، فرمود: ما همان مردانى هستيم كه هر يك را از سيمايشان مى شناسيم.

ابن بن عمر:نزد امام صادق عليه السلام بودم كه سفيان بن مصعب عبدى وارد شد و عرض كرد: خدا مرا قربان تو گرداند، نظرت درباره اين آيه شريفه «وَعَلى الاَْعْرافِ رِجالٌ» چيست؟ حضرت عليه السلام فرمود: آنها جانشينان دوازده گانه از خاندان محمّد هستند كه خدا را نشناسد مگر كسى كه ايشان را بشناسد و آنها هم او را بشناسند. سفيان گفت: قربانت گردم مقصود از اعراف چيست؟ امام عليه السلامفرمود: پشته هايى است از مُشك كه پيامبر خدا و اوصياى او بر آنها ايستانده اند و هر يك را از سيمايشان مى شناسند.