حدیث دربارهپدر بشر

عنه عليه السلام:كانَتِ الرّوحُ في رَأسِ آدَمَ عليه السلام مِئَةَ عامٍ، وفي صَدرِهِ مِئَةَ عامٍ، وفي ظَهرِهِ مِئَةَ عامٍ، وفي فَخِذَيهِ مِئَةَ عامٍ، وفي ساقَيهِ وقَدَمَيهِ مِئَةَ عامٍ، فَلَمَّا استَوى آدَمُ عليه السلام قائِما، أمَرَ اللّهُ المَلائِكَةَ بِالسُّجودِ، وكانَ ذلِكَ بَعدَ الظُّهرِ يَومَ الجُمُعَةِ، فَلَم تَزَل في سُجودِها إلَى العَصرِ. ۱

امام صادق عليه السلام:روح، يكصد سال در سر آدم عليه السلام بود، يكصد سال در سينه او، يكصد سال در پشت او، يكصد سال در ران هاى او، و يكصد سال در ساق ها و پاهاى او. پس، چون آدم عليه السلام سرِپا ايستاد، خداوند به فرشتگان، دستور سجده داد. و اين، بعد از ظهر روز جمعه بود، و فرشتگان، تا عصر در حال سجده بر او بودند.

۱.بحارالأنوار: ج 15 ص 33 ح 48 نقلاً عن أبي الحسن البكري في كتاب الأنوار.

کلیدواژه‌ها آفریدگار آفرینش انسان پدر بشر

احادیث دیگر این موضوع

تفسير القمّىـ «و آفرينش انسان را از گِلى آغاز كرد» فرمود: «يعنى آدم عليه السلام را. «سپس نسل او را قرار داد» ، يعنى فرزندان او را. «از چكيده اى» ، يعنى عصاره و گزيده غذا و آب، «از آبى پست» » فرمود: «يعنى آب مَنى. «سپس او را بپرداخت» ، يعنى از نطفه به خون بسته، و از خون بسته به پاره گوشت تبديل كرده تا آن كه در او روح دميد.

تفسير الطبرى، به نقل از ابن عبّاسـ در باره اين سخن خداوند: ««و شما را آفريديم، سپس صورتتان بخشيديم» ـ: جمله «شما را آفريديم» ، يعنى آدم را، و جمله «شما را صورت بخشيديم» ، يعنى ذرّيه او را.

تفسير الثعلبىـ به نقل از عطا، در باره اين سخن خداوند متعال: «و شما را آفريديم، سپس صورتتان بخشيديم» ـ: در پشت آدم آفريده شده، سپس در رحِم ها صورتگرى شدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردمان، فرزند آدم عليه السلام اند، و آدم، از خاك بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل كبر جاهليت و نازيدن جاهلى به نياكان را از شما بُرد. [پس، از دو حال خارج نيستيد: يا] مؤمن پرهيزگار، يا بى ايمان بدبخت. شما فرزندان آدميد، و آدم، از خاك بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به بركت اسلام، نخوت جاهليت و نازيدن جاهلى به نياكان را بُرد. بدانيد! همانا مردمان، از آدم اند، و آدم، از خاك بود، و گرامى ترين آنان نزد خدا، كسى است كه پرهيزگارتر باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، آدم را از مُشتى [خاك] كه از همه جاى زمين برداشت، آفريد. از اين رو، فرزندان آدم، متناسب با خاك زمين، پديد آمدند: برخى از آنها سرخ اند، برخى سفيد، برخى سياه، و برخى آميزه اى از اين رنگ ها، برخى نرم، برخى خشن، برخى پاك، و برخى ناپاك.

امام على عليه السلام:آدم، از اديم (پوسته) زمين كه در آن [خاك] پاك و خوب و بد وجود دارد، آفريده شد. بنا بر اين، تو همه اين ويژگى ها را در فرزندان او مى بينى: خوب و بد.