حدیث دربارهپدر بشر

الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ آدَمَ خُلِقَ مِن أديمِ الأَرضِ؛ فيهِ الطَّيِّبُ وَالصّالِحُ وَالرَّديءُ، فَكُلَّ ذلِكَ أنتَ راءٍ في وُلدِهِ؛ الصّالِحَ وَالرَّدِيءَ. ۱

امام على عليه السلام:آدم، از اديم (پوسته) زمين كه در آن [خاك] پاك و خوب و بد وجود دارد، آفريده شد. بنا بر اين، تو همه اين ويژگى ها را در فرزندان او مى بينى: خوب و بد.

۱.تاريخ الطبري: ج 1 ص 91، تفسير الطبري: ج 1 الجزء 1 ص 214 كلاهما عن عمرو بن ثابت عن أبيه عن جدّه، كنزالعمّال: ج 6 ص 162 ح 15227.

کلیدواژه‌ها آفریدگار آفرینش انسان پدر بشر

احادیث دیگر این موضوع

تفسير القمّىـ «و آفرينش انسان را از گِلى آغاز كرد» فرمود: «يعنى آدم عليه السلام را. «سپس نسل او را قرار داد» ، يعنى فرزندان او را. «از چكيده اى» ، يعنى عصاره و گزيده غذا و آب، «از آبى پست» » فرمود: «يعنى آب مَنى. «سپس او را بپرداخت» ، يعنى از نطفه به خون بسته، و از خون بسته به پاره گوشت تبديل كرده تا آن كه در او روح دميد.

تفسير الطبرى، به نقل از ابن عبّاسـ در باره اين سخن خداوند: ««و شما را آفريديم، سپس صورتتان بخشيديم» ـ: جمله «شما را آفريديم» ، يعنى آدم را، و جمله «شما را صورت بخشيديم» ، يعنى ذرّيه او را.

تفسير الثعلبىـ به نقل از عطا، در باره اين سخن خداوند متعال: «و شما را آفريديم، سپس صورتتان بخشيديم» ـ: در پشت آدم آفريده شده، سپس در رحِم ها صورتگرى شدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردمان، فرزند آدم عليه السلام اند، و آدم، از خاك بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل كبر جاهليت و نازيدن جاهلى به نياكان را از شما بُرد. [پس، از دو حال خارج نيستيد: يا] مؤمن پرهيزگار، يا بى ايمان بدبخت. شما فرزندان آدميد، و آدم، از خاك بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به بركت اسلام، نخوت جاهليت و نازيدن جاهلى به نياكان را بُرد. بدانيد! همانا مردمان، از آدم اند، و آدم، از خاك بود، و گرامى ترين آنان نزد خدا، كسى است كه پرهيزگارتر باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، آدم را از مُشتى [خاك] كه از همه جاى زمين برداشت، آفريد. از اين رو، فرزندان آدم، متناسب با خاك زمين، پديد آمدند: برخى از آنها سرخ اند، برخى سفيد، برخى سياه، و برخى آميزه اى از اين رنگ ها، برخى نرم، برخى خشن، برخى پاك، و برخى ناپاك.

امام على عليه السلامـ در پاسخ به پرسش از علّت نام گذارى آدم و حوّا به اين نام ها ـ: آدم، آدم ناميده شد، چون از اَديم زمين آفريده شد. بدين سان كه خداوند متعال، جبرئيل عليه السلام را فرستاد و به او فرمود كه از پوسته (اديم) زمين، چهار قسمت خاك برايش بياورد. خاكى سفيد، خاكى سرخ، خاكى قهوه اى، و خاكى سياه، و اين خاك ها را از قسمت هاى نرم و درشت زمين بردارد. سپس به او فرمود كه چهار نوع آب برايش بياورد: آب شيرين، آب شور، آب تلخ، و آب گنديده. آن گاه به او فرمود كه آب ها را روى خاك بريزد، و خداوند با دست [قدرت]خويش، آنها را به هم آميخت، به طورى كه از خاك، نه چيزى اضافه آمد كه به آبْ نياز داشته باشد، و نه از آب، چيزى زياد آمد كه به خاكْ نياز داشته باشد، پس آب شيرين را در [قسمت]گلوى او قرار داد، و آب شور را در چشمانش، و آب تلخ را در گوش هايش و آب گنديده را در بينى اش. حوّا نيز حوّا ناميده شده، چون از حيوان (موجود زنده) آفريده شد.