حدیث دربارهانسان ، پيش از آمدن به اين جهان

انسان شناسی، ص ۴۱، ح ۲۰

امام صادق علیه‌السلام

انسان ، پيش از آمدن به اين جهان

الإمام الصادق عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «هَلْ أَتَى عَلَى الْاءِنسَـنِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْـئا مَّذْكُورًا» ـ: كانَ شَيئا مَقدورا، ولَم يَكُن مُكَوَّنا. ۱

امام صادق عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند متعال: «آيا انسان را آن هنگام از روزگار [به ياد] آيد كه چيزى در خور يادكرد نبود؟» ـ: وجود تقديرى داشته؛ امّا وجود تكوينى نداشته است.

۱.مجمع البيان: ج 10 ص 614 عن حمران بن أعين، بحارالأنوار: ج 60 ص 328.

کلیدواژه‌ها آفریدگار آفرینش انسان انسان پیش از آمدن به این جهان

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند متعال: «آيا انسان را آن هنگام از روزگار [به ياد]آيد كه چيزى در خور يادكرد نبود؟» ـ: در علم [خدا]در خور يادكرد بوده و در آفرينش، در خور يادكرد نبود. يعنى وجود علمى داشته است؛ امّا وجود عينى و خارجى نداشته است.

المحاسنـ به نقل از حمران ـ: از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جلپرسيدم كه: «آيا انسان را آن هنگام از روزگار [به ياد] آيد كه چيزى درخور يادكرد نبود؟». فرمود: «چيزى بوده؛ امّا در خور يادكرد نبوده است».

الكافىـ به نقل از مالك جُهَنى ـ: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند متعال پرسيدم كه: «آيا انسان به ياد نمى آورد كه ما پيش تر او را آفريديم، حال آن كه چيزى نبود؟» . فرمود: «نه مقدّر شده بود و نه آفريده». از ايشان، در باره اين سخن خداوند: «آيا انسان را آن هنگام از روزگار [به ياد]آيد كه چيزى در خور يادكرد نبود؟» : نيز پرسيدم. فرمود: «مقدّر شده بود، ولى در خور يادكرد (آفريده شده) نبود».

امام على عليه السلامـ در بيان معناى باطنى افعال نماز ـ: ديگر، تأويل سر برداشتنت از ركوع و گفتنِ جمله «سمع اللّه لمن حمده، الحمد للّه ربّ العالمين» است. تأويلش، يعنى كسى كه مرا از نيستى به هستى آورد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در راز و نياز با خدا ـ: آقاى من! تو مرا آفريدى و در كمالِ اندازه آفريدى، و مرا صورت [و شكل] بخشيدى و نيكو صورتگرى كردى، و در نتيجه، از آن پس كه نبودم، هست شدم، و از ناپيدايى به پيدايى آمدم.