حدیث دربارهافراط در رفاه طلبى

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إيّاكَ وَالتَّنَعُّمَ؛ فَإِنَّ عِبادَ اللّهِ لَيسوا بِالمُتَنَعِّمينَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نازپروردگى، دور باش؛ زيرا بندگان خداوند، نازپرورده نيستند.

۱.مسند ابن حنبل: ج 8 ص 258 ح 22166، الزهد لابن حنبل: ص 11، حلية الأولياء: ج 5 ص 155 كلّها عن معاذ بن جبل، كنز العمّال: ج 3 ص 192 ح 6111.

کلیدواژه‌ها آنچه در مصرف اموال شخصی و عمومی شایسته نیست افراط در رفاه طلبی

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در خطبه اى از وى ـ-:امّا توانگران، از نازپروردگان امّت ها بودند كه به دليل برخوردارى از نعمت ها، دچار تعصّب شدند و گفتند: «ما مال ها و فرزندان بيشتر داريم، و ما از عذاب شدگان نيستيم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بَدانِ امّت من، آنان اند كه در [ناز و] نعمتْ بار مى آيند و پيكرهايشان در آن، پروريده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بَدانِ امّت من، آنان اند كه در نعمتْ زاده مى شوند و با آن، بار مى آيند؛ همّتشان صرف غذاها و جامه هاى رنگارنگ مى شود و در سخن گفتن، مراعات ديگران را نمى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از شما گروهى مى آيند كه گوارايى ها و رنگارنگى هاى دنيا را مى خورند و زيباترين و خوش رنگ ترينِ آنان را به همسرى برمى گزينند و نرم ترين و رنگ به رنگ ترينِ جامه ها را مى پوشند و چالاك ترين و رنگارنگ ترين اسبان را سوار مى شوند؛ اندرون هايى دارند كه از كم، سير نمى شوند و جان هايى كه به بسيار، قانع نيستند؛ به دنيا دل مى بندند و شب و روز، به آن مشغول مى شوند و جز آن خداى و پروردگارشان، معبود و پروردگار مى گيرند و در پى كارى كه مى خواهند، مى روند و دنباله خواهش خويش را مى گيرند. پس از محمّد بن عبد اللّه، عهدى لازم است بر هر يك از پسينيان و آيندگان شما كه آن روزگار را دريابد، كه بر ايشان سلام نكند، بيمارانشان را عيادت ننمايد، در پى جنازه هايشان نرود، و بزرگ سالانشان را احترام ننهد؛ و هر كه چنين كند، به ويران سازى اسلام، كمك كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس همه نيازهاى خود را از دنيا برآورد، روز آخرت، به خواسته اش نمى رسد؛ و هر كه به زيور نازپروردگانْ چشم بدوزد، در ملكوت آسمان، خوار است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابن مسعود! پس از من، گروه هايى مى آيند كه غذاهاى خوش مزه و رنگارنگ مى خورند و بر چهارپايان سوار مى شوند و خود را چنان آرايش مى كنند كه زنى براى همسرش آرايش مى كند و همچون زنان، زيورآرايى مى نمايند و همانند شاهان ستمگر، جامه مى پوشند. آنان منافقانِ اين امّت در آخر الزمان هستند كه شراب مى نوشند و با قاب، قمار مى كنند و شهوت مى رانند و نمازهاى جماعت را وا مى نهند و خوابِ ابتداى شب را وا مى گذارند و در صبحگاهان، بسيار مى خوابند. خداى تعالى مى فرمايد: «آن گاه، كسانى جانشين اينان گشتند كه نماز را وانهادند و پيرو شهوت ها شدند. آنان به زودى در غَى، غَى: وادى اى در جهنّم. فرو خواهند افتاد» . اى ابن مسعود! آنان همانند خرزهره اند كه گلى زيبا دارد، امّا مزه اش سختْ تلخ است. گفتارشان حكيمانه جلوه مى كند؛ امّا كردارشان، بيمارى اى درمان ناپذير است: «آيا در قرآن نمى انديشند يا بر قلب هايشان قفل هاست؟» . اى ابن مسعود! آن كه در دنيا با نازپروردگى، زندگى مى كند، سودى نمى بَرَد، آن گاه كه در آتش، جاودانه مى گردد: «آنان به جلوه بيرونى زندگى دنيا آگاه اند؛ امّا از آخرتْ بى خبرند» . خانه ها مى سازند؛ كاخ ها بر پا مى كنند؛ مسجدها را به زيور مى آرايند؛ مقصد همه تلاش هايشان تنها دنياست و به آن، روى آورده اند و دل بسته اند. خداىِ آنان، شكم هايشان است. خداوند تعالى فرموده است: «با اين پندار كه همواره زنده ايد، دژها و كاخ ها برمى افرازيد؟ و به گاه انتقام گيرى، همچون سركشان، رفتار مى كنيد؟ پس تقواى خدا را پيش گيريد و از من فرمان بريد» . نيز خداوند متعال فرموده است: «آيا ديده اى آن را كه هوسش را به خدايى برگزيد و خدا از روى علم، گمراهش ساخت و بر گوش و دلش مهر نهاد. آيا پند نمى گيريد؟» . چنين كسى، جز منافق نيست كه هوس خويش را دينِ خود ساخته و شكمش را خداى خويش. از هر چه دلش بخواهد، خواه حلال و خواه حرام، نمى پرهيزد. خداوند تعالى فرموده است: «اينان به همين زندگى پستْ خشنودند؛ امّا اين زندگى در برابر زندگى آخرت، تنها كالايى ناچيز است» . اى ابن مسعود! محراب هاى اينان زنانشان اند، و شرافت ايشان در درهم و دينار است، و همه توانشان را در راه شكم خود به كار مى گيرند. اينان در ميان بَدان، بدترين اند؛ هم خاستگاه فتنه اند و هم بازگشتگاه آن. اى ابن مسعود! سخن خداى متعال چنين است: «مگر نمى دانى اگر سال ها آنان را برخوردار كنيم، آن گاه عذاب موعود به آنها برسد، آنچه از آن برخوردار مى شدند، به كارشان نمى آيد؟» . اى ابن مسعود! كالبدهايشان سيرى نمى پذيرد و دل هايشان نرم و رام نمى گردد. اى ابن مسعود! اسلام، غريبانه آغاز شد و به همان سان، غريبانه باز خواهد گشت. پس خوشا سرانجامِ غريبان! از فرزندان شما، هر كس كه آن روزگار را دريابد [خطاب من به وى، اين است:]، بديشان سلام ندهيد و جنازه هايشان را تشييع نكنيد و بيمارانشان را عيادت ننماييد؛ زيرا آنان گرچه خود را با شما هم سنّت و هم آوا جلوه مى دهند، رفتارشان همانند شما نيست. پس آنان مسلمان گونه نمى ميرند و نه آنها از من هستند و نه من از آنهايم.

الزهد، ابن حنبلـ به نقل از يزيد بن عبد اللّه بن قسيط ـ:معجون بادامى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورده شد. چون آن را به هم زدند، فرمود: «اين چيست؟». گفتند: معجون بادام. فرمود: «آن را از من دور كنيد؛ زيرا آن، نوشيدنىِ نازپروردگان است».

شُعب الإيمانـ به نقل از واثلة بن اَسقع ـ:من از فقيران نمازگزار در اهل صفّه بودم. روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نزد ما آمد و فرمود: «چه سان خواهيد بود آن گاه كه پس از من، از نان گندم و روغن سير شويد و غذاهاى رنگين بخوريد و جامه هاى گوناگون بپوشيد. وضعِ شما امروز بهتر است يا آن روز؟». گفتيم: آن روز. فرمود: «بلكه وضع امروز شما بهتر است».