تفريط در مصرف

الكافىـ به نقل از صالح بن ابى حمّاد و احمد بن محمّد، از امام على عليه السلام، در دليل آورى اش بر عاصم بن زياد، آنگاه كه جامه معمول را رها كرد و عَبا [ى زهد] را به بَر افكند و برادرش ربيع بن زياد از وى شكايت آورد كه زن و فرزندش را با اين كار، به اندوه افكنده است ـ -:عاصم بن زياد را نزد من احضار كنيد! و چون او نزدش آورده شد، با نگريستن در وى، چهره اش در هم شد و به او فرمود: «آيا از خانواده ات شرم نكردى؟ آيا بر فرزندت رحم نياوردى؟ آيا گمان مى كنى خداوند، با آن كه پاكيزه ها را بر تو حلال فرموده، استفاده ات از آنها را ناپسند شمرده است؟ تو براى خدا اين قدر منزلت ندارى! آيا خدا نيست كه مى فرمايد: «و زمين را براى آدميان بنهاد. در آن، ميوه هاست و خرمابُن هاى غلافدار» ؟ آيا همو نيست كه مى فرمايد:

الاختصاص:زياد بن شَدّاد حارثى، از اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، به شكايت از برادرش عبيد اللّه بن شدّاد، نزد على عليه السلام به دادخواهى پرداخت و گفت: اى امير مؤمنان عليه السلام! برادرم در عبادت فرو رفته و از اين كه با من در خانه ام ساكن شود، خوددارى ورزيده و پَست ترين جامه را بر تن كرده است. [عبيداللّه در پاسخ] گفت: اى امير مؤمنان عليه السلام! چنان كه تو خود را مى آرايى، خويشتن را آراستم، و آن سان كه تو جامه مى پوشى، جامه پوشيدم. امام عليه السلام فرمود: «تو نبايد چنين كنى! پيشواى مسلمانان، آن گاه كه ولايت امور آنان را در دست مى گيرد، جامه فقيرترينِ ايشان را مى پوشد؛ مبادا كه نادارىِ تهى دست، او را برافروخته سازد و وى را بكُشد. هر آينه من مى دانم كه تو تنها نيكوترين جامه هاى قوم

عوالى اللآلى:در حديثى آمده است: پيامبر صلى الله عليه و آله در جمع مردم نشست و روز قيامت را برايشان وصف فرمود؛ و [لى] بر بيم دادنِ ايشان نيفزود. آنان را دل نازكى افتاد و گريستند. سپس ده تن از اصحاب، در خانه عثمان بن مَظعون گرد آمدند و قرار نهادند كه روز را روزه بگيرند و شب را [به عبادت] بايستند؛ به زنان، نزديك نشوند و عطر را ترك گويند؛ خرقه پشمينه بر تن كنند و دنيا را واگذارند؛ در زمين، به سياحت پردازند و رهبانيّت پيش گيرند؛ و نَرينِگان را اَخته كنند. اين خبر، به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد؛ پس به خانه عثمان آمد. او را نيافت. به همسرش فرمود: «آيا آنچه به من خبر رسيده، درست است؟». او هم نمى خواست كه خبر پيامبر را ناراست شمارَد و هم كراهت داشت كه به زيان همسرش سخنى بگويد. گفت: اى پيامبر