اسباب پذيرش نماز

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نماز پشت سر مرد پرهيزكار، پذيرفته است.

اگر نماز مى خوانديد تا چون ميخ (يا زه كمان) مى شديد و روزه مى گرفتيد تا چون كمان مى شديد، خداوند از شما نمى پذيرفت جز با ورعى بازدارنده (از گناه).

امام على عليه السلام:جايز نيست انسان نماز بخواند، تا اينكه پنج عضوش را: صورت و دو دست و سر و دوپايش را با آب و دل را با توبه بشويد.

مردى به امام سجاد عليه السلام عرض كرد:. چه چيز سبب پذيرش نماز است؟ فرمود: ولايت ما و برائت از دشمنانمان.

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى گفته است: نماز را تنها از كسى مى پذيرم كه در برابر بزرگى من سر فرود آورد و خود را به خاطر من از شهوتها نگه دارد و روزش را با ياد من سپرى كند و بر آفريده هاى من بزرگى نكند، گرسنه را سير كند و برهنه را بپوشاند، بر مصيبت زده رحم آورد و غريب را پناه دهد. پس نور اين شخص چون خورشيد مى درخشد و برايش در تاريكيها، نور و در نادانيها، دانايى، قرار مى دهم. با عزّتم او را نگاه مى دارم و با فرشتگانم از او نگهبانى مى كنم. مرا مى خواند، پاسخش مى دهم از من درخواست مى كند، مى دهم. حكايت او نزد من حكايت باغهاى بهشت است، كه ميوه هايش خشك و حالش دگرگون نمى گردد.

در بيان آنچه خداوند در مناجات موسى به او فرمود: اى موسى، نماز را نمى پذيرم جز از كسى كه در برابر بزرگى من سر فرود آورده، ترس از مرا همنشين دلش ساخته، روزش را با ياد من سپرى كرده، شبش را با پافشارى بر خطا به روز نبرده و حق اوليا و دوستان من را شناخته است.