حدیث دربارهتكبير و آداب آن

الصلاه فی الکتاب و السنه، ص ۶۶، ح ۲۳۹

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

تكبير و آداب آن

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لِكُلِّ شَيءٍ صَفوَةٌ ۱ وصَفوَةُ الصَّلاةِ التَّكبيرَةُ الاُولى ۲.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيز گزيده اى دارد و گزيده نماز، تكبير نخستين است.

۱.الصِّفوة بالكسر: خيار الشيء وخلاصته وما صفا منه (لسان العرب: 14 / 462).

۲.مسند أبي يعلى: 5 / 422 / 6117، شُعب الإيمان: 3 / 73 / 2908 كلاهما عن أبي هريرة، حلية الأولياء: 5 / 67 عن عبداللّه بن أبي أوفى.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت کلیدهای بهشت نماز +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

هر چيز آغازى دارد و آغاز نماز، تكبير نخستين است. پس بر آن مواظبت ورزيد.

نماز، با طهارت گشوده مى شود، با تكبير گفتن آغاز مى گردد و با سلام دادن پايان مى پذيرد.

امام باقر عليه السلام:يك تكبير، براى آغاز كردن نماز كافى، سه تكبير بهتر و هفت تكبير بهترين است.

امام على عليه السلام:هنگامى كه اين آيه بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نازل شد: «ما به تو كوثر را بخشيديم. پس براى پروردگارت نماز بخوان و نحر كن» ، پيامبر فرمود: اى جبرييل، اين قربانى «نحر» كه پروردگارم مرا به آن فرمان داده، چيست؟ جبرييل گفت: آن، فرمان قربانى كردن نيست، بلكه دستور مى دهد هنگام تكبير در آغاز نماز و ركوع و سر از ركوع برداشتن، دستهاى خود را بالا ببرى كه نماز ما و فرشتگان هفت آسمان چنين است. پيامبر فرمود: بالا بردن دست همان فروتنى است كه خداى عز و جل فرمود: «براى پروردگارشان فروتنى و خاكسارى نكردند» در تفسير «الدر المنثور» و «ابن كثير» پس از عبارت «هفت آسمان» آمده است: و براى هر چيز زينتى است وزينت نماز، بالا بردن دستها در هر تكبير است. در تفسير ابن كثير عبارت «بالا بردن دست همان فروتنى.» نمى باشد..

علقمه بن وائل از پدرش:پشت سر پيامبر نماز خواندم، هنگام آغاز نماز تكبير گفت و دستهايش را بالا برد و نيز هنگامى كه خواست به ركوع برود و پس از ركوع در «دعائم» چنين آمده است: پيامبر خدا هنگام گفتن تكبير نخستين نماز، دستهايش را تا روبروى گوشهايش بالا مى آورد و نيز هنگام تكبير ركوع و سر برداشتن از آن..

امام على عليه السلامـ در وصف نماز پيامبر ـ: هنگامى كه به نماز واجب مى ايستاد تكبير مى گفت و دستهايش را تا روبرى شانه هايش بالا مى آورد و هنگامى كه مى خواست به ركوع برود و نيز پس از برخاستن چنين مى كرد و هنگام نشستن در نماز، هيچگاه دستهايش را بالا نمى آورد و هنگامى كه از دو سجده بر مى خاست دستهايش را تا شانه هايش بالا مى آورد و تكبير مى گفت.

امام صادق عليه السلام:سفارش پيامبر به على چنين بود: پيوسته دستهايت را در نماز بالا ببر و آن ها را (به طرف قبله) بچرخان در «محاسن» آمده است: «همواره دستهايت را به سوى خدايت بالا ببر و (به طرف قبله) بچرخان»..

امام على عليه السلام:بالا بردن دست در نماز، همان بندگى است.