پاكى جان
6 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّما مَثَلُ الصَّلاةِ فيكُم كَمَثَلِ السَّريِّ ـ وهُوَ النَّهرُ ـ عَلى بابِ أحَدِكُم يَخرُجُ إلَيهِ فِياليَومِ واللَّيلَةِ، يَغتَسِلُ مِنهُ خَمسَ مَرّاتٍ، فَلَم يَبقَ الدَّرَنُ مَعَ الغَسلِ خَمسَ مَرّاتٍ، ولَم تَبقَ الذُّنوبُ مَعَ الصَّلاةِ خَمسَ مَرّاتٍ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مثال نماز در ميان شما، مثال جوى آبى است كه بر خانه يكى از شما روز و شب روان باشد و او پنج بار خود را در آن بشويد. پس (همانگونه كه) هيچ چركى با پنج بار شستن باقى نمى ماند، گناهان نيز با پنج بار نماز خواندن، باقى نمى مانند.
۱.الفقيه: 1 / 211 / 640، أمالي المفيد: 189 / 16 عن جابر؛ صحيح مسلم: 1 / 463 / 284 عن جابر نحوه.
الإمام الباقر عليه السلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: لَو كانَ عَلى بابِ دارِ أحَدِكُم نَهرٌ فَاغتَسَلَ في كُلِّ يَومٍ مِنهُ خَمسَ مَرّاتٍ أكانَ يَبقى في جَسَدِهِ مِنَ الدَّرَنِ شَيءٌ؟ قُلنا ۱: لا، قالَ: فَإِنَّ مَثَلَ الصَّلاةِ كَمَثَلِ النَّهرِ الجاري كُلَّما صُلّيَ صَلاةٌ كَفَرَت ما بَينَهُما مِنَ الذُّنوبِ ۲.
امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اگر بر در خانه يكى از شما، جويى باشد و هر روز پنج بار خود را در آن بشويد، در تن وى چركى باقى مى ماند؟ گفتيم: ۳ نه. فرمود: پس همانا مثال نماز، مثال همان جوى روان است كه هرگاه نماز مى گزارد، آنچه گناه ميان آن دو (نماز) است پاك مى كند.
۱.الظاهر أنّ الصحيح: «قالوا: لا».
۲.التهذيب: 2 / 237 / 938 عن أبي بصير، عوالي اللآلي: 1 / 109 / 12 عن أبي هريرة نحوه؛ صحيح مسلم: 1 / 462 / 283، سنن النسائي: 1 / 231 كلاهما عن أبي هريرة، سنن ابن ماجة: 1 / 447 / 1397، مسند ابن حنبل: 1 / 156 / 518 كلاهما عن عثمان كلّها نحوه.
۳.گويا درست چنين باشد: «گفتند: نه».
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الصَّلَواتُ الخَمسُ كَفّارَةٌ لمِا بَينَها، أرَأَيتُم لَو أنَّ رَجُلاً كانَ لَهُ مُغتَسَلٌ بَينَ منزِلهِ ومُعتَمَلِهِ خَمسَةُ أنهارٍ، فَإِذَا انطَلَقَ إلى معتَمَلِهِ عَمِلَ فيهِ ما شاءَ اللّهُ فَأَصابَهُ الوَسَخُ والعَرَقُ، فَكُلَّما مَرَّ بِنَهرٍ اِغتَسَلَ ما كانَ ذلِكَ يُبقِي مِن دَرَنِه؟ وكَذلِكَ الصَّلواتُ كُلَّما عَمِلَ خَطِيئةً أو ما شاءَ اللّهُ ثُمّ صَلَّى ودَعا واستَغفَرَ غفِرَ لَهُ ما كانَ فيهِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نمازهاى پنجگانه كفّاره ميان آنان است. اگر مردى ميان منزل و محل كارش، پنج جوى آب براى شست و شوى خويش داشته باشد و هر گاه به محل كارش برود و در آن كار كند و عرق بريزد به اين جويها مى رود و خود را پاكيزه مى سازد، آيا از چرك و كثيفى
وى چيزى مى ماند؟ نمازهاى پنجگاه نيز چنين است، هر گاه خطايى از او سرزند يا آنچه خدا خواهد بشود، نماز بگزارد و دعا كند و آمرزش بطلبد، هر چه در اوست آمرزيده گردد.
۱.كنزالعمّال: 7 / 310 / 19027 عن معجم الأوسط.
الإمام عليّ عليه السلام:الصَّلاةُ صابونُ الخَطايا ۱.
امام على عليه السلام:نماز، صابون خطاهاست.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 313 / 598.
عنه عليه السلامـ في كَلامٍ لَهُ يوصي فيهِ أصحابَهُ بِالصَّلاةِ ـ: وإنَّها لَتَحُتُّ الذُّنوبَ حَتَّ الوَرَقِ، وتُطلِقُها إطلاقَ الرِّبَقِ، وشَبَّهَها رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِالحَمَّةِ تَكونُ عَلى بابِ الرَّجُلِ، فَهُوَ يَغتَسِلُ مِنها فِي اليَومِ واللَّيلَةِ خَمسَ مَرّاتٍ، فما عَسى أن يَبقى عَلَيهِ مِنَ الدَّرَنِ ۱.
در گفتارى كه در آن يارانش را به نماز سفارش مى كرد ـ: و همانا نماز، گناهان را چون برگ فرو مى ريزد و آن ها را مى گشايد آن گونه كه بند از كسى بگشايند و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، آن را به چشمه آب گرم كه بر در خانه مرد روان باشد، تشبيه كرد كه شبانه روز، پنج بار خود را در آن بشويد، ديگر چركى بر تن وى نخواهد ماند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 199.
أبو حَمزَةَ الُّثماليّ:سَمِعتُ أحَدَهُما يَقولُ: إنَّ عَليًّا عليه السلام أقبَلَ عَلَى النّاسِ فَقالَ: أيُّ آيَةٍ في كِتابِ اللّهِ أرجى عِندَكُم؟ فَقالَ بَعضُهُم: «إنَّ اللّهَ لا يَغفِرُ أنْ يُشرَكَ بِهِ ويَغفِرُ ما دونَ ذلِكَ لِمَن يَشاءُ» ۱ قال: حَسَنَةٌ ولَيسَت إيّاها، فَقالَ بَعضُهُم: «يا عِباديَ الَّذينَ أسرَفوا عَلى أنفُسِهِم لا تَقنَطوا مِن رَحمَةِ اللّهِ» ۲ قالَ: حَسَنَةٌ ولَيسَت إيّاها، وقالَ بَعضُهُم: «الَّذينَ إذا فَعَلوا فاحِشَةً أو ظَلَموا أنفُسَهُم ذَكَرُوا اللّهَ فَاستَغفَروا لِذُنوبِهِم» ۳ قالَ: حَسَنَةٌ ولَيسَت إيّاها، قالَ: ثُمَّ أحجَمَ النّاسُ، فَقالَ: ما لَكُم يا مَعشَرَ المُسلِمينَ؟ قالوا: لا وَاللّهِ ما عِندَنا شَيءٌ، قالَ: سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و
ابوحمزه ثمالى:از يكى از دو (امام باقر يا امام صادق) شنيدم كه مى فرمايد: حضرت على عليه السلام به مردم رو كرد و گفت: اميدوار كننده ترين آيه در كتاب خدا كدام است؟ برخى گفتند: «بى گمان خداوند شرك ورزيدن به خود را نمى بخشد وپائين تر از آن را براى هر كه بخواهد مى بخشد» . فرمود: نيكوست ولى آن نيست. برخى گفتند: «اى بندگان من ـ كه بر خويشتن زياده روى روا داشته ايد ـ از رحمت خدا نوميد مشويد» .
فرمود: نيكوست ولى آن نيست. برخى گفتند: «آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى آورند و براى گناهانشان آمرزش مى خواهند» . فرمود: نيكوست ولى آن نيست. پس مردم، از سخن باز ايستادند و حضرت فرمود: اى مردم مسلمان، شما را چه مى شود؟ گفتند: نه، به خدا سوگند، چيزى نمى دانيم. فرمود: