و اين كارها
3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن وُقِيَ شَرَّ ثَلاثٍ فَقَد وُقِيَ الشَّرَّ كُلَّهُ: لَقلَقِهِ وقَبقَبِهِ وذَبذَبِهِ؛ فَلَقلَقُه لِسانُهُ، وقَبقَبُهُ بَطنُهُ، وذَبذَبُهُ فَرجُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از شرّ سه چيزْ محفوظ بماند، از همه بدى ها در امان مى ماند: آويزه اش، انبانش و جنبانش. آويزه اش [از]زبان اوست، انبانش شكم اوست و جنبانش [نيز] فَرْج [و شهوت]اوست.
۱.كنز الفوائد: ج 2 ص 10، معدن الجواهر: ص 32، تنبيه الخواطر: ج 1 ص 105، إرشاد القلوب: ص 103 وكلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 66 ص 315 ح 7؛ الفردوس: ج 3 ص 632 ح 5978 عن أنس نحوه.
المُوطّأ عن عطاء بن يسار:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: مَن وَقاهُ اللّهُ شَرَّ اثنَينِ وَلَجَ الجَنَّةَ. فَقالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّهِ، لا تُخبِرُنا؟ فَسَكَتَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله.
ثُمَّ عادَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَقالَ مِثلَ مَقالَتِهِ الاُولى. فَقالَ لَهُ الرَّجُلُ: لا تُخبِرُنا يا رَسولَ اللّهِ؟ فَسَكَتَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله.
ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِثلَ ذلِكَ أيضا. فَقالَ الرَّجُلُ: لا تُخبِرُنا يا رَسولَ اللّهِ؟
ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِثلَ ذلِكَ أيضا. ثُمَّ ذَهَبَ الرَّجُلُ يَقولُ مِثلَ مَقالَتِهِ الاُولى فَأَسكَتَهُ رَجُلٌ إلى جَنبِهِ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن
الموطّأـ به نقل از عطاء بن يسار ـ: همانا پيامبر خدا فرمود: «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود».
مردى گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را [از آنها]آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا خاموشى گزيد و سپس همان سخن نخست خويش را تكرار فرمود.
آن مرد به ايشان گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا، باز سكوت كرد و سپس همان سخن را فرمود.
آن مرد گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا، باز همان سخن را فرمود و چون آن مرد خواست بار ديگر، سخن خود را تكرار كند، مردى كه در كنارش بود، او را ساكت نمود.
آن گاه پيامبر خدا فرمود: «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود: آنچه ميان دو فك است (زبان) و آنچه ميان دو پاست (فَرْج). آنچه ميان
۱.الموطّأ: ج 2 ص 987 ح 11، مسند ابن حنبل: ج 9 ص 35 ح 23127 نحوه، سنن الترمذي: ج 4 ص 606 ح 2409، مسند أبي يعلى: ج 5 ص 443 ح 6172، موارد الظمآن: ص 632 ح 2545 والثلاثة الأخيرة عن أبي هريرة وفيها «من وقاه اللّه شرّ مابين لحييه وشرّ ما بين رجليه دخل الجنّة» فقط، كنز العمّال: ج 3 ص 553 ح 7871.