حدیث دربارهتكاملِ انبيا و اوليا

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۹، ص ۲۵۰، ح ۶۴۷۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

تكاملِ انبيا و اوليا

عنه صلى الله عليه و آله:لا تَكونُ مُؤمِنا حَتّى تَعُدَّ البَلاءَ نِعمَةً وَالرَّخاءَ مِحنَةً؛ لِأَنَّ بَلاءَ الدُّنيا نِعمَةٌ فِى ¨ الآخِرَةِ، ورَخاءَ الدُّنيا مِحنَةٌ فِي الآخِرَةِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن [راستين] نخواهى بود، مگر اين كه گرفتارى را نعمت، و آسايش را رنج بشمارى؛ زيرا گرفتارى دنيا در آخرت، نعمت است، و آسايش دنيا در آخرت، رنج است.

۱.جامع الأخبار: ص 313 ح 872، بحار الأنوار: ج 60 ص 237 ح 54.

کلیدواژه‌ها عدالت و شرور حکمت گرفتاری ها تکامل انبیا و اولیا

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گناهان بنده بسيار شدند و او داراى عملى نبود كه آنها را پاك كند، خداوند عز و جل او را به اندوه، گرفتار مى سازد تا گناهان او را پاك گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بلا. براى پيامبران، درجه و براى دوستان خدا، كرامت است.

امام صادق عليه السلام:از پيامبر خدا پرسيدند: گرفتارترينْ مردم در دنيا كيان اند؟ فرمود: «پيامبران، سپس برترين هاى پس از آنان و [سپس]برترين هاى پس از آنها. مؤمن به اندازه ايمان و نيكى عمل هايش، گرفتار مى گردد. پس هر كس ايمانش كامل و عملش نيكو باشد، گرفتارى اش بيشتر، و هر كس ايمانش ناقص و عملش اندك باشد، گرفتارى اش كمتر خواهد بود».

امام باقر عليه السلام:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هر گاه بنده اى را دوست بدارد، او را در بلا فرو مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيش از آنچه خانواده بيمار، او را از غذاها [ى زيانبار]پرهيز مى دهند، خداوند متعال، مؤمن را از [آلودگى] به دنيا پرهيز مى دهد. همچنين نوازش خداوند عز و جل، به مؤمن با گرفتار كردن، از نوازش پدر به فرزندش با خير است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رگى از مؤمن نمى زند، جز اين كه خداوند در برابر آن، گناهى را از او مى ريزد و برايش ثوابى مى نويسد و او را درجه اى بالا مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انسان [، گاه]، درجه عالى اى در بهشت دارد كه جز در سايه برخى از گرفتارى هايى كه به او مى رسد، بِدان نايل نمى شود. چنانچه مرگ او فرا رسد و او به آن درجه نرسيده باشد، مرگ، چنان بر او سخت گرفته مى شود تا به آن درجه دست يابد.

عُدّة الداعى:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در بهشت، جايگاه هايى هست كه بندگان با عمل هايشان بِدانها نمى رسند. آن جايگاه ها، آويزى [نگه دارنده] از بالا و پايه اى از پايين ندارند». گفته شد: اى پيامبر خدا! صاحبان آن منازل، كيان اند؟ فرمود: «آنان، گرفتاران و اندوهناكان اند».