حدیث دربارهنزديكى به خدا و خشنودى او

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۹، ص ۱۴۶، ح ۶۳۲۹

امام علی علیه‌السلام

نزديكى به خدا و خشنودى او

الإمام عليّ عليه السلام:تَحَرَّ رِضَا اللّهِ بِرِضاكَ بِقَدَرِهِ. ۱

امام على عليه السلام:خشنودى خدا را با خشنودى ات به قَدَرِ او بجوى.

۱.غرر الحكم: ح 4502، عيون الحكم والمواعظ: ص 203 ح 4118.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی رضایت از قضا +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود: «تو هرگز با چيزى كه محبوب تر از خشنودى به قضاى من باشد، به من نزديك نمى شوى و هرگز عملى را انجام نمى دهى كه براى نيكى هايت، نابود كننده تر از تكبّر باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه از خدا خشنود باشد، خدا [نيز] از او خشنود است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند از بنده خشنود مى گردد [آن گاه] كه لقمه اى بخورد و او را به خاطر آن بستايد، يا جرعه اى بنوشيد و او را به خاطر آن بستايد.

امام على عليه السلام:اگر شما بر گرفتارى، شكيبا، و در آسايش، سپاس گزار، و به قضا خشنود باشيد، از جانب خداوند سبحان هم از شما خشنود خواهد بود.

امام على عليه السلام:نشانه خشنودى خداوند سبحان از بنده، خشنودى او (بنده) به آن چيزى است كه خداوند سبحان به سود و زيان وى حكم كرده است.

امام صادق عليه السلام:در مناجات خداوند با موسى بن عمران عليه السلام آمده است: «اى موسى! هيچ آفريده اى را نيافريدم كه نزد من، محبوب تر از بنده مؤمنم باشد. همانا من او را به خاطر چيزى كه برايش بهتر است، گرفتار مى سازم و چيزى را كه مى خواهد، به خاطر چيزى كه برايش بهتر است، از او باز مى دارم و به خاطر چيزى كه برايش بهتر است، به او مى بخشم، و من به آنچه صلاح بنده ام است، داناترم. پس بايد بر بلاى من شكيبا باشد و نعمت هايم را سپاس گزار و به قضايم خشنود باشد. آن گاه كه به آنچه مرا خشنود مى سازد، عمل كرد، و امرم را اطاعت نمود، او را در شمار صدّيقين (بندگان راستينِ) درگاه خود مى نويسم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به روزىِ اندك از جانب خدا خشنود باشد، خداوند [نيز]به عمل اندكِ او خشنود مى شود.

كنز الفوائد:لقمان حكيم در سفارش خود به پسرش فرمود: «اى پسرم! تو را به شش خصلت، تشويق مى كنم. خصلتى از آنها نيست، جز اين كه تو را به رضوان خداوند عز و جلنزديك مى سازد و تو را از خشم او دور مى نمايد: نخست: اين كه: خدا را بپرستى و چيزى را با او شريك نگردانى. دوم: خشنودى به قضاى خدا در آنچه مى پسندى و نمى پسندى. سوم: اين كه: در راه خدا، دوستى و دشمنى كنى. چهارم: آنچه را براى خود مى پسندى، براى مردم بپسندى و آنچه را براى خود نمى پسندى، براى آنان نيز نپسندى. پنجم: خشم را فرو ببرى و به كسى كه به تو بد كرده، نيكى نمايى. و ششم: ترك هواى نفْس و مخالفت با عوامل هلاكت بار».