حدیث دربارهدانايى

الإمام عليّ عليه السلام:مَن أبصَرَ فَهِمَ، ومَن فَهِمَ عَلِمَ. ۱

امام على عليه السلام:كسى كه بينا باشد، مى فهمد، و كسى كه بفهمد، دانا مى شود.

۱.. نهج البلاغة: الحكمة 208، خصائص الأئمّة عليهم السلام: ص 119، نزهة الناظر: ص 80 ح 153، العدد القويّة: ص 292 ح 18 عن الإمام الرضا عليه السلام، بحار الأنوار: ج 71 ص 327 ح 25.

کلیدواژه‌ها آثار بصیرت دانایی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:داناترينِ مردم، كسى است كه هر گاه مردم [در حق]اختلاف كنند، او بيناترينِ آنان به حق باشد، اگر چه در عمل، كوتاهى كند، و اگر چه بر نشيمن خويش بخَزَد. شايد كنايه از كودك بودن باشد.

امام على عليه السلام:كسى كه بصيرت ندارد، دانشى ندارد.

امام على عليه السلام ـدر يادكرد اوصاف ايمان ـ: يقين، بر چهار شاخه است: تيزبينى، حكمت دانى، عبرت شناسى، و شناخت سنّت (راه و رسم و سرگذشت) پيشينيان. هر كه تيزبين باشد، حكمت شناس مى شود و هر كه حكمت شناس شود، عبرت را مى شناسد و كسى كه عبرت شناس باشد، سنّت را بشناسد و كسى كه سنّت را بشناسد، گويى با گذشتگانْ بوده است، درست ترين راه را مى يابد و نجات يافتگان و عوامل نجات آنها را، و نيز نابودشدگان و عوامل نابودى آنان را مى شناسد؛ و البته، خدا، آنانى را كه نابود كرده، به سبب نافرمانى از او، نابود كرده است، و آنانى را كه نجات بخشيده، به سبب فرمان بُردارى از او، نجات بخشيده است.