دعا براى اهل بصيرت
1 حدیث
الإمام زين العابدين عليه السلام ـمِن دُعائِهِ فِي الصَّلاةِ عَلى أتباعِ الرُّسُلِ ومُصَدِّقيهِم ـ: اللّهُمَّ وأَوصِل إلَى التّابِعينَ لَهُم بِإِحسانٍ ـ الَّذينَ يَقولونَ: «رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِاءِخْوَ نِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْاءِيمَانِ» ۱ ـ خَيرَ جَزائِكَ، الَّذينَ قَصَدوا سَمْتَهُم ۲، وتَحَرَّوا وِجهَتَهُم، ومَضَوا عَلى شاكِلَتِهِم، لَم يَثنِهِم رَيبٌ في بَصيرَتِهِم، ولَم يَختَلِجهُم ۳ شَكٌّ في قَفوِ آثارِهِم، وَالاِئتِمامِ بِهِدايَةِ مَنارِهِم، مُكانِفينَ ۴ ومُوازِرينَ لَهُم، يَدينونَ بِدينِهِم، ويَهتَدونَ بِهَديِهِم، يَتَّفِقونَ عَلَيهِم ولا يَتَّهِمونَهُم فيما أدَّوا إلَيهِم. ۵
امام زين العابدين عليه السلام ـاز دعاى ايشان در درود فرستادن بر پيروان و تصديق كنندگانِ پيامبران ـ: بار خدايا! و به آنان كه از ياران محمّد صلى الله عليه و آله، به نيكى پيروى كردند (يعنى تابعيان)، همانان كه مى گويند: «اى پروردگار ما! ما را و برادران ما را كه پيش از ما ايمان آوردند، بيامرز» ، بهترين پاداشت را عطا فرما؛ همانان كه راه ايشان را در پيش گرفتند و جهت و مقصد آنان را جُستند و به شيوه آنان رفتند و ترديدى در بصيرت ايشان، راه نيافت و شكّى در گام برداشتن از پىِ ايشان و اقتدا به فروغ تابناك هدايتشان، با وجود آنها در نياميخت؛ بلكه همواره، حامى و پشتيبان آنان اند و از دين آنان، پيروى مى كنند و راه آنان را مى پويند و بر [پيروى از]آنان، هم داستان اند و در آنچه به ايشان رسانده اند، متّهمشان