پرداخت زكات

السنن الكبرى ـ به نقل از عمرو بن عوف مزنى ـ:از پيامبر خدا درباره اين آيه: «رستگار شد كسى كه زكات داد * و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند» پرسيدند. فرمود: «آن، زكات فطره است».

كتاب من لايحضره الفقيه:از امام صادق عليه السلام درباره آيه: «رستگار شد كسى كه زكات داد» پرسيدند. فرمود: «كسى كه فطريه را بپردازد». گفتند: «و نام پروردگارش را ياد كرد، پس نماز خواند» ؟ فرمود: «[كسى كه] به صحرا رفت، پس نماز خواند».

امام صادق عليه السلام:از كمال روزه، پرداخت زكات (يعنى فطريه) است، همان گونه كه صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آلهاز كمال نماز است؛ چرا كه هر كس روزه بدارد، امّا زكات نپردازد، اگر به عمد ترك كرده باشد، براى او روزه اى نيست، و نيز كسى كه صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله را ترك كند، نمازى براى او نيست. خداى متعال، پيش از نماز، زكات را گفته است؛ فرموده است: «رستگار شد كسى كه زكات داد * و نام پروردگارش را ياد كرد، و نماز خواند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه بنده همواره بين آسمان و زمين آويخته است، تا آن كه زكات فطره اش را بپردازد.

سنن الترمذى ـ به نقل از ابن عمر ـ:پيامبر خدا دستور مى داد كه زكات را پيش از رفتن براى نماز روز عيد فطر، بدهند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از طرف دو نفر، يك صاع ۲ گندم پوست دار يا يك صاع گندم پوست كنده بدهيد، كوچك باشد يا بزرگ، مرد باشد يا زن، آزاد باشد يا برده، توانگر باشد يا نيازمند. امّا توانگرتان، خداوندْ او را پاك مى سازد و امّا نيازمندتان، بيش از آنچه مى دهد، به او برگردانده مى شود.

صحيح مسلم ـ به نقل از ابن عمر ـ:پيامبر خدا زكات فطره رمضان را بر مردم واجب كرد، به اندازه يك صاع از خرما، يا يك صاع از جو، بر هر آزاد يك برده، مرد يا زن مسلمان.

سنن أبى داوود ـ به نقل از ابن عبّاس ـ:پيامبر خدا زكات فطره را واجب كرد تا روزه دار را از لغو و زشتى، پاك سازد و خوراكى براى بينوايان باشد. هر كه آن را پيش از نماز بپردازد، زكاتى پذيرفته [پرداخت كرده] است و هر كه آن را پس از نماز بپردازد، صدقه اى از صدقه هاست.

امام على عليه السلام:هر كس زكات فطره بپردازد، خداوند به سبب آن، آنچه را از زكات مالش كاسته است، كامل مى سازد.

امام على عليه السلام ـ در خطبه عيد فطر ـ:آگاه باشيد! امروز، روزى است كه خداونْد آن را براى شما عيد قرار داده و شما را شايسته آن ساخته است. پس خدا را ياد كنيد تا شما را ياد كند و او را بخوانيد تا مستجاب كند و فطره خود را بپردازيد كه سنّت پيامبر شما و تكليفى واجب از سوى پروردگارتان است.

التوحيد ـ به نقل از اَبان و ديگرى ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «هر كس روزه دارىِ خود را با سخن شايسته يا كار شايسته به پايان برساند، خداوندْ روزه او را قبول مى كند». گفتند: اى پسر پيامبر خدا! سخن شايسته چيست؟ فرمود: «شهادت دادن به اين كه جز خداوند، معبودى نيست؛ و كار شايسته، پرداخت زكات فطره است».

الكافى ـ به نقل از معتّب ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «برو و از سوى خانواده ما فطريّه بپرداز و از سوى بردگان هم بپرداز و همه را حساب كن و كسى از آنان را وا مگذار؛ چرا كه اگر يكى از آنان را وا گذارى، از فوت او بيمناكم». گفتم: فوت چيست؟ فرمود: «مردن».

الإقبال ـ به نقل از ابو الحسن احمسى ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «زكات فطره را از طرف هر آزاد و برده بپرداز، كه اگر چنين نكنى، از فوت تو [او] بيمناكم». گفتم: فوت چيست؟ فرمود: «مردن». گفتم: نماز [را ابتدا] بخوانم، يا پس از فطريه دادن؟ فرمود: «اگر آن را پيش از ظهر [از مالت] جدا كنى و بپردازى، زكات فطره است و اگر بعد از ظهر بپردازى، صدقه است و تو را كفايت نمى كند». گفتم: پس، نماز صبح را مى خوانم و آن را كنار مى گذارم. پس، يك روز، يا تا بخشى از روز ديگر مى ماند. سپس آن را صدقه مى دهم. فرمود: «اشكالى ندارد. اگر آن را قبل از نماز جدا كرده باشى، فطريّه است» و فرمود: «آن بر هر مسلمانى چه محتاج و چه توانگر، كه قدرت پرداخت فطريّه دارد، واجب است».

الكافى ـ به نقل از هشام بن حكم ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «در پرداخت زكاتِ فطره، خرما از غير آن بهتر است؛ چون سود آن، سريع تر است؛ چون هر گاه به دستِ گيرنده اش برسد، از آن مى خورد». و فرمود: «زكات، وقتى نازل شد كه مردم اموالى نداشتند و زكاتِ فطره بود».