حدیث دربارهدعا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ مِمّا كانَ يَدعو بِهِ أوَّلَ لَيلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ـ:الحَمدُ للّهِِ الَّذي أكرَمَنا بِكَ أيُّهَا الشَّهرُ المُبارَكُ، اللّهُمَّ فَقَوِّنا عَلى صِيامِنا وقِيامِنا، وثَبِّت أقدامَنا وَانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرينَ. اللّهُمَّ أنتَ الواحِدُ فَلا وَلَدَ لَكَ، وأنتَ الصَّمَدُ فَلا شِبهَ لَكَ، وأنتَ العَزيزُ فَلا يُعِزُّكَ شَيءٌ، وأنتَ الغَنِيُّ وأنَا الفَقيرُ، وأنتَ المَولى وأنَا العَبدُ، وأنتَ الغَفورُ وأنَا المُذنِبُ، وأنتَ الرَّحيمُ وأنَا المُخطِئُ، وأنتَ الخالِقُ وأنَا المَخلوقُ، وأنتَ الحَيُّ وأنَا المَيِّتُ، أسأَلُكَ بِرَحمَتِكَ أن تَغفِرَ لي وتَرحَمَني وتَتَجاوَزَ عَنّي، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ از جمله دعاهايى كه در اوّلين شب ماه رمضان مى خوانْد ـ:اى ماه مبارك! خداوندى را سپاس كه ما را به تو كرامت بخشيد. خداوندا! ما را بر روزه دارى و عبادتمان نيرو بخش و گام هاى ما را استوار بدار و ما را بر گروه كافران يارى كن! خداوندا! تو يكتاى بى فرزندى، و تو بى نيازِ ۲ بى همانندى، تو آن قدرتمندى هستى كه چيزى به تو قدرت نمى بخشد. تو بى نيازى و من نيازمندم. تو مولايى و من بنده ام. تو آمرزنده اى و من گنهكارم. تو مهربانى و من خطاكارم. تو آفريدگارى و من آفريده ام. تو زنده اى و من مرده ام. تو را به مهربانى ات مى خوانم كه مرا بيامرزى، بر من رحم كنى و از من درگذرى. همانا تو بر هر چيز، توانايى.
۱.الإقبال: 1 / 146، البلد الأمين: 195 نحوه، بحارالأنوار: 98 / 74 / 2.
۲.صمد، يعنى آنچه جسم ندارد و توخالى نيست (ر. ك: بحار الأنوار: 4 / 189).

احادیث دیگر این موضوع

۲
المقنعة:چون نماز مغرب امشب ـ شب اوّل ماه رمضان ـ را خواندى، اين دعا را كه دعاى حج است، بخوان در الكافى است: «امام صادق عليه السلام اين دعا را در ماه رمضان مى خواند». در الإقبال است: «امام صادق عليه السلام فرمود: در شب هاى ماه رمضان بعد از نماز مغرب اين دعا را كه براى حجّ است، بخوان.» در بحار الأنوار است: «دعاى حج، در اوّلين شب ماه رمضان خوانده مى شود». كفعمى در المصباح و البلد الأمين گفته است: «مستحب است در هر روز از ماه رمضان و در شب اوّل آن، اين دعا را بخواند كه دعاى حج ناميده مى شود. كراجكى در روضة العابدين، شيخ مفيد و كلينى هم آن را از امام صادق عليه السلامنقل كرده اند».: «خداوندا! حاجتم را از تو مى طلبم. هر كس حاجتش را از يكى از مردمان مى خواهد؛ امّا من حاجتم را تنها از تو طلب مى كنم. انبازى براى تو نيست. تو را به احسان و رضوانت مى خوانم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و براى من از اين سال، راهى براى زيارت خانه خودت قرار دهى، براى حجّى شايسته، قبول شده، پاك و خالص براى تو، كه چشمم را بدان روشن سازى و رتبه ام را بدان بالا برى و روزى ام كنى كه چشم [از گناه] بر بندم و عفافم را نگه دارم و از همه گناهانت دست بردارم، تا آن كه هيچ چيز نزد من برگزيده تر و بهتر از طاعت تو و پروا كردن از تو و عمل به آنچه واجب كرده اى و ترك آنچه براى تو ناخوشايند است و از آن نهى كرده اى، نباشد. و اين همه را در آسانى و توانگرى و تن درستى قرار بده و توفيقم بده نعمتى را كه به من داده اى، سپاس گويم؛ و از تو مى خواهم كه مرگم را كشته شدن در راهت، زير پرچم پيامبرت با دوستان خودت قرار دهى؛ و از تو مى خواهم كه دشمنانت و دشمنان پيامبرت به دست من كشته شوند؛ و از تو مى خواهم كه با خوارىِ هر كدام از بندگانت كه بخواهى، بر من اكرام كنى و با اكرام هيچ يك از اوليايت، مرا خوار نسازى. خداوندا! براى من راهى (ارتباطى) با پيامبر صلى الله عليه و آله قرار بده! مرا خداوند، بسنده است. و درود خداوند بر محمّد و خاندان پاكش باد!».