دعاى تلاوت قرآن
2 حدیث
الإقبال:عَن عَلِيِّ بنِ مَيمونِ الصّائِغِ أبِي الأَكرادِ عَن أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام أ نَّهُ كانَ مِن دُعائِهِ إذا أخَذَ مُصحَفَ القُرآنِ وَالجامِعَ قَبلَ أن يَقرَأَ القُرآنَ وقَبلَ أن يَنشُرَهُ، يَقولُ حينَ يَأخُذُهُ بِيَمينِهِ:
بِاسمِ اللّهِ، اللّهُمَّ إنّي أشهَدُ أنَّ هذا كِتابُكَ المُنزَلُ مِن عِندِكَ عَلى رَسولِكَ مُحَمَّدِ بنِ عَبدِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيهِ وآلِهِ، وكِتابُكَ النّاطِقُ عَلى لِسانِ رَسولِكَ، وفيهِ حُكمُكَ وشَرائِعُ دينِكَ، أنزَلتَهُ عَلى نَبِيِّكَ، وجَعَلتَهُ عَهداً مِنكَ إلى خَلقِكَ، وحَبلاً مُتَّصِلاً فيما بَينَكَ وبَينَ عِبادِكَ.
اللّهُمَّ إنّي نَشَرتُ عَهدَكَ وكِتابَكَ، اللّهُمَّ فَاجعَل نَظَري فيهِ عِبادَةً، وقِراءَتي تَفَكُّراً، وفِكرِي اعتِباراً،
الإقبال ـ به نقل از على بن ميمون زرگر (ابو الأكراد) ـ:امام صادق عليه السلام، هر گاه قرآن را براى خواندن به دست مى گرفت، پيش از آن كه آن را بگشايد، وقتى آن را در دست راست خود مى گرفت، مى گفت:
«به نام خدا. خداوندا! گواهى مى دهم اين، كتاب توست كه از سوى تو بر فرستاده ات محمّد بن عبد اللّه ـ كه درود خدا بر او و خاندانش باد ـ نازل شده است، و كتابِ گوياى توست بر زبان فرستاده ات و در آن است حكم و قوانين دين تو كه آن را بر پيامبرت فرو فرستادى و آن را پيمانى از سوى خود با آفريدگانت و ريسمانى پيوسته ميان خود و بندگانت قرار دادى.
خدايا! پيمان و كتاب تو را گشوده ام. خداوندا! نگاهم را به آن، عبادت قرار بده و خواندنم را تفكّر، و انديشيدنم را پندگيرى! مرا از آنانى قرار بده كه از بيان پندهاى تو در آن،
۱.الإقبال: 1 / 231، الاختصاص: 141، مكارم الأخلاق: 2 / 140 / 2350 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: 98 / 5 / 2 وج 92 / 207 / 4.
کلیدواژه‌ها روزهحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیکارهایی که بر استحباب آنها تاکید شده است +2 مورد دیگر
الإقبال:عَن عَلِيِّ بنِ مَيمونِ الصّائِغِ أبِي الأَكرادِ عَن أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام. يَقولُ عِندَ الفَراغِ مِن قِراءَةِ بَعضِ القُرآنِ العَظيمِ:
اللّهُمَّ إنّي قَرَأتُ ما قَضَيتَ لي مِن كِتابِكَ الَّذي أنزَلتَهُ عَلى نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيهِ ورَحمَتُكَ، فَلَكَ الحَمدُ رَبَّنا ولَكَ الشُّكرُ والمِنَّةُ عَلى ما قَدَّرتَ ووَفَّقتَ.
اللّهُمَّ اجعَلني مِمَّن يُحِلُّ حَلالَكَ، ويُحَرِّمُ حَرامَكَ، ويَجتَنِبُ مَعاصِيَكَ، ويُؤمِنُ بِمُحكَمِهِ ومُتَشابِهِهِ، وناسِخِهِ ومَنسوخِهِ، وَاجعَلهُ لي شِفاءً ورَحمَةً، وحِرزاً وذُخراً.
اللّهُمَّ اجعَلهُ لي اُنساً في قَبري، واُنساً في حَشري، واُنساً في نَشري، وَاجعَل لي بَرَكَةً بِكُلِّ آيَةٍ قَرَأتُها، وَارفَع لي بِكُلِّ حَرفٍ
الإقبال ـ به نقل از على بن ميمون زرگر ـ:امام صادق عليه السلام، هر گاه از قرائت بخشى از قرآن كريم فارغ مى شد، مى گفت:
«خداوندا! آنچه را از كتابت بر من مقدّر فرمودى، خواندم؛ كتابى كه بر پيامبرت محمّد ـ كه درود و رحمت تو بر او باد ـ نازل كردى. پروردگارا! تو را حمد و سپاس و منّت كه ما را توان و توفيق بخشيدى.
خداوندا! مرا از آنانى قرار بده كه حلال تو را حلال مى شمارند و حرام تو را حرام مى دانند و از نافرمانى هايت پرهيز مى كنند و به محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ آن، ايمان دارند، و قرآن را برايم شفا و رحمت و پناهگاه و ذخيره قرار بده!
خداوندا! آن را همدم من در گورم و مونس من در حشر و نشرم در قيامت قرار بده! با هر آيه اى كه خواندم، برايم بركتى قرار بده و با هر حرفى كه مرور كردم، مرا در بالاترين
۱.الإقبال: 1 / 233، الاختصاص: 141 نحوه، مكارم الأخلاق: 2 / 141 / 2351 مختصراً، بحار الأنوار: 98 / 7 / 2 وج 92 / 208 / 4.
کلیدواژه‌ها روزهحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیکارهایی که بر استحباب آنها تاکید شده است +2 مورد دیگر