خواندن دعاهاى وارد شده هنگام افطار

سنن أبى داوود ـ به نقل از معاذ بن زهره ـ :به من چنين رسيده كه پيامبر صلى الله عليه و آلههر گاه افطار مى كرد، مى گفت: «خدايا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه دار را هنگام افطارش، دعايى چنين است: «پروردگارا! تو را به آن رحمتت كه هر چيز را فرا گرفته است، مى خوانم كه گناهانم را بيامرزى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه روزه بگيرد و هنگام افطارش بگويد: «اى بزرگ، اى بزرگ! تو معبود منى. هيچ معبودى جز تو نيست. گناه بزرگ مرا بيامرز! همانا گناه بزرگ را جز بزرگ نمى آمرزد»، مگر آن كه از گناهانش بيرون مى آيد، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.

امام باقر عليه السلام:قنبر، غلام على عليه السلام، افطارى را نزد وى آورد. چون خواست بياشامد، فرمود: «به نام خدا. خداوندا! براى تو روزه گرفتيم و با روزىِ تو افطار كرديم. پس، از ما بپذير! همانا تو شنواى دانايى».

امام الحسن عليه السلام:«هر روزه دار، هنگام افطارش، يك دعاى مستجاب دارد. پس چون وقت اوّلين لقمه شد، بگو: به نام خدا. اى گسترده آمرزش! مرا بيامرز». پس هر كه هنگام افطارش چنين گويد، آمرزيده مى شود».