حدیث دربارهجدال در دين

عنه عليه السلام:إيّاكُم وَالجِدالَ! فَإِنَّهُ يورِثُ الشَّكَّ. ۱

امام على عليه السلام:از جدال بپرهيزيد؛ زيرا جدال، ترديد و دودلى به جاى مى گذارد.

۱.الخصال: 615 / 10، تحف العقول: 106، كنزالفوائد: 1 / 279 وزاد فيه «فيدين اللّه»، بحارالأنوار: 2 / 138 / 49.

کلیدواژه‌ها احکام گفتمان گفتمان نکوهشبار جدال در دین

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى الله عليه و آله:جدل پيشگى (بگو مگو) در باره قرآن، كفر است.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:بر سرِ قرآن مجادل نكنيد؛ چون جدال در باره قرآن، كفر است.

ابو سعيد خدرى:بر درِ خانه رسول خدا نشسته بوديم و گفتگو مى كرديم. فردى به آيه اى تمايل نشان مى داد ينزع، يعنى جذب مى شد و تمايل مى كرد (النهاية، ج 5، ص 41). و فردى ديگر به آيه اى ديگر. ناگاه رسول خدا خارج شد، گويى روى صورتش دانه هاى انار تركانيده بودند و فرمود: «اى جماعت! آيا براى اين كار برانگيخته شده ايد؟ آيا به اين كار دستور داده شده ايد؟ پس از من به كفر برنگرديد كه هر كدام، گردن ديگرى را بزنيد».

ابو درداء، ابو اُمامه، واثلة بن اسقع و انس بن مالك:روزى درباره يك موضوع دينى مباحثه مى كرديم كه رسول خدا آمد و بسيار خشمگين شد، به گونه اى كه قبلاً چنان خشمگين نشده بود و ما را از اين كار، بازداشت انتهر فلانا: او را بازداشت (معجم مقاييس اللّغة: «انتهر»). و فرمود: «امّت محمّد، آرام باشيد! آنان كه پيش از شما بودند، با همين كارها هلاك شدند. جدال در معجم الكبير، عبارت «أخذوا لمراء» آمده كه گويا تصحيف به وجود آمده است. آنچه كه در متن است، از كنزالعمّال والترغيب والترهيب نقل شده است. را به خاطر كم فايدگى آن، رها كنيد. جدال را رها كنيد؛ چرا كه مؤمن، جدال نمى كند. جدال را رها كنيد؛ چرا كه جدالگر، كاملاً در معجم الكبير، «نَمَتَ» به جاى «تمّت» آمده است و آنچه كه در متن است، از كنز العمّال و الترغيب والترهيب نقل شده است. در خسارت است. جدال را رها كنيد؛ چرا كه همين گناه براى تو كافى است كه همواره جدالگر باشى. جدال را رها كنيد؛ چرا كه من روز قيامت، جدالگر را شفاعت نمى كنم. جدال را رها كنيد؛ چرا كه من براى كسى كه جدال را ترك كند و صادق باشد، سه خانه در معجم الكبير، «بثلاث آيات؛.» آمده كه تصحيف است و آنچه در متن كنزالعمّال و الترغيب والترهيب آمده است. در حاشيه، وسط و بالاى بهشت، متعهّد مى شوم. جدال را رها كنيد؛ چرا كه پس از نهى از پرستش بتان، اوّلين نهى پروردگار، نهى از جدالگرى بود.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، مجادله كنندگان در دين را به زبان هفتاد پيامبر، نفرين كرده است. كسى كه در آيه هاى قرآن مجادله كند، كافر مى شود. خداوند مى فرمايد: «جز آنهايى كه كفر ورزيدند، [كسى] در آيات خدا ستيزه نمى كند. پس رفت و آمدشان در شهرها تو را دستخوش فريب نگرداند».

ابو امامه:رسول خدا فرمود: «هيچ مردمى پس از راهيابى گمراه نشدند؛ مگر به خاطر جدلگرى». آن گاه وى اين آيه را خواند: «آن [مثال]را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان، مردمى جدل پيشه اند».

رسول خدا صلى الله عليه و آله:هيچ گروهى فتنه بر پا نكردند، مگر پس از آن كه براى فتنه، جدالگرى كردند و هيچ گروهى در فتنه در نغلتيدند، جز آن كه آن را پاس داشتند.

امام على عليه السلام:جدالگرى در دين، يقين را نابود مى كند.