فیلترها
نتایج جستجو برای «گناهانی که آمرزیده نمی شود»: ۴ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:لِكُلِّ ذَنبٍ تَوبَةٌ إلّا سُوءَ الخُلُقِ، فإنّ صاحِبَهُ كُلَّما خَرَجَ من ذَنبٍ دَخَلَ في ذَنبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گناهى توبه دارد مگر بداخلاقى؛ زيرا آدم بداخلاق از هر گناهى كه درآيد (توبه كند) به گناهى ديگر مى افتد.
۱.بحار الأنوار: 77/48/3.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ مِن عَزائمِ اللّهِ في الذِّكرِالحكيمِ. أ نّهُ لا يَنفَعُ عَبداً ـ وإن أجهَدَ نفسَهُ وأخلَصَ فِعلَهُ ـ أن يَخرُجَ مِنَ الدنيا لاقياً رَبَّهُ بِخَصلةٍ مِن هذهِ الخِصالِ لَم يَتُبْ مِنها: أن يُشرِكَ بِاللّهِ فيما افتَرَضَ علَيهِ مِن عبادَتِهِ، أو يَشفِيَ غَيظَهُ بهَلاكِ نَفْسٍ، أو يَعُرَّ بأمرٍ فَعَلَهُ غيرُهُ، أو يَستَنجِحَ حاجةً إلى الناسِ بإظهارِ بِدعَةٍ في دِينِهِ، أو يَلقَى الناسَ بَوَجهَينِ، أو يَمشِيَ فيهِم بِلِسانَينِ. ۱
امام على عليه السلام:از جمله حُكمهاى قطعى خدا در قرآن حكيم. اين است كه بنده چنانچه با يكى از اين اعمالْ خدايش را ملاقات كند و از آنها توبه نكرده باشد ـ هر چند [در انجام اعمال نيك] خود را به زحمت انداخته و عملش را خالص كرده باشد ـ سودى نمى برد: در عبادت خدا كه بر او واجب كرده است شرك ورزيده باشد، يا آتش خشم خويش را با كشتن كسى فرو نشانده باشد، يا كسى را به كارى ننگين متّهم ساخته باشد كه ديگرى آن را انجام داده است، يا براى رسيدن به خواسته خود از مردم، بدعتى در دين پديد آورده باشد، يا با مردم دو رو باشد و يا دو زبان باشد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 153.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:مِنَ الذُّنوبِ التي لا تُغفَرُ قولُ الرَّجُلِ: يالَيتَنِي لا اُؤَاخَذُ إلّا بهذا! ۱
امام باقر عليه السلام:از جمله گناهانى كه آمرزيده نمى شود اين سخن انسان است كه بگويد: كاش جز به همين گناه باز خواست نشوم!
۱.الخصال: 24/83.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إيّاكُم والذُّنوبَ التي لا تُغفَرُ: الغُلُولَ فَمَن غَلَّ شيئا يَأْتِي بهِ يومَ القيامةِ، وأكْلَ الرِّبا فإنّ آكِلَ الرِّبا لا يَقومُ إلّا كما يَقومُ الذي يَتَخَبَّطُهُ الشيطانُ مِنَ المَسِّ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گناهانى كه آمرزيده نمى شود بپرهيزيد: خيانت در غنايم؛ زيرا هر كه در چيزى از غنايم دست خيانت برد روز قيامت آن را با خود بياورد و رباخوارى؛ زيرا رباخوار در روز قيامت چون كسى از قبر مى خيزد كه بر اثر بسودن شيطان ديوانه شده است.
۱.كنزالعمّال: ح 43770.