پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دل از دنيا بر كَنَد، خداوند متعال او را دانش مى آموزد، بى آن كه از كسى بياموزد، و هدايتش مى كند، بى آن كه كسى به هدايت او بپردازد، و او را بصيرت مى بخشد و كوردلى را از او مى زدايد.

حلية الأولياءـ به نقل از حسن ـ: روزى، پيامبر صلى الله عليه و آله به نزد اصحابش آمد و فرمود: «آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، او را بى آموختن، دانش عطا كند و بدون هدايتگرى، هدايت كند؟ آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند، كوردلى را از او ببرد و بينايش گردانَد؟ بدانيد كه هر كس به دنيا راغب شود و آرزويش را در دنيا دور و دراز كند، خداوند به همان اندازه، دلش را كور مى گرداند، و هر كس به دنيا زهد بورزد و آرزويش را در دنيا كوتاه كند، خداوند او را بى آموختن، دانش عطا مى كند و بدون هدايتگرى، هدايتش مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مردى را ديديد كه «زهد در دنيا» و «كم گويى» به او عطا شده است، به وى نزديك شويد؛ چرا كه چنين شخصى، حكمت مى افشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هيچ بنده اى در دنيا زهد نمى ورزد، مگر آن كه خداوند، حكمت را در دلش ثابت مى گردانَد و زبانش را بدان گويا مى سازد، عيب هاى دنيا و درد و درمان آن را به وى مى شناساند و او را سالم، از دنيا به سراى سلامت (بهشت) مى برد.