پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره على عليه السلام ـ: اى مردم! فرزندان خود را با [محكِ] محبّت على بيازماييد؛ زيرا على هرگز به گم راهى فرا نمى خوانَد و از راه راست، دور نمى شود. پس، هر يك از فرزندان شما على را دوست داشت، از شماست و هر كدام او را دشمن داشت، از شما نيست.

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى ابو ذر! هر كه ما اهل بيت را دوست بدارد، بايد خدا را بر نخستين نعمت، ستايش گويد». ابو ذر پرسيد: اى پيامبر خدا! نخستين نعمت كدام است؟ فرمود: «حلال زادگى. ما را دوست نمى دارد، مگر كسى كه حلال زاده باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! هر كه مرا و تو را و امامان از نسل تو را دوست بدارد، بايد خدا را بر حلال زادگى خود، ستايش گويد؛ زيرا ما را دوست نمى دارد، مگر حلال زاده و ما را دشمن نمى دارد، مگر حرام زاده.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: كسى از عرب، تو را دشمن نمى دارد، مگر حرام زاده.

الأمالى، طوسىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: باديه نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا بهشت، بهايى دارد؟ فرمود: «آرى». گفت: بهايش چيست؟ فرمود: «كلمه لا إله إلّا اللّه كه بنده صالح، آن را از روى اخلاص بگويد». گفت: اخلاص آن چيست؟ فرمود: «عمل كردن به آنچه براى آن، فرستاده شده ام و دوست داشتن اهل بيت من». گفت: دوست داشتن اهل بيت شما، از حقوق اين كلمه است؟ فرمود: «آرى. دوست داشتن آنان، بزرگ ترين حقّ آن است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم با من پيمان بست كه ايمان هيچ بنده اى را نپذيرد، مگر آن كه با محبّت اهل بيت من همراه باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى ايمان نياورده است، مگر آن گاه كه مرا از خودش بيشتر دوست داشته باشد و كسانِ مرا بيشتر از كسانِ خودش و خاندان مرا بيشتر از خاندان خودش و مرا بيشتر از خودش دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمانْ كامل نمى شود، مگر با دوست داشتن ما اهل بيت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه على را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كه مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است. تو را ـ اى على ـ جز مؤمن، دوست ندارد و كسى جز كافر يا منافق، دشمن نمى دارد.

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود كه مرا جز مؤمن، دوست نمى دارد و جز منافق، دشمن نمى دارد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از امّ سلمه ـ: شنيدم پيامبر خدا به على عليه السلام مى فرمايد: «مؤمن، تو را دشمن نمى دارد و منافق، دوستت نمى دارد».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو ذر ـ: شنيدم پيامبر خدا به على عليه السلام مى فرمايد: «خداوند از مؤمنان بر محبّت نسبت به تو و از منافقان بر بغض نسبت به تو پيمان گرفته است. اگر بينىِ مؤمن را قطع كنى، باز تو را دشمن نخواهد داشت و اگر دينارها به پاى منافق بريزى، باز هم دوستت نخواهند داشت. اى على! تو را دوست نمى دارد، مگر مؤمن و تو را دشمن نمى دارد، مگر منافق».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين چيزى كه درباره آن از بنده سؤال مى شود، محبّت به ما اهل بيت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، هيچ بنده اى قدم از جاى خود بر نمى دارد، تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از عمرش كه در چه راهى صرف كرده است؛ از بدنش كه در چه راهى فرسوده است؛ از مالش كه در چه راهى خرج كرده و از كجا به دست آورده است؛ و از محبّت به ما اهل بيت.

المعجم الأوسطـ به نقل از ابو برزه ـ: پيامبر خدا فرمود: «[در روز قيامت] هيچ بنده اى از جاى خود قدم بر نمى دارد، تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از جسمش كه در چه راهى فرسوده است؛ از عمرش كه در چه راهى صرف كرده است؛ از مالش كه از كجا آورده و در چه راهى خرج كرده است؛ و از محبّت نسبت به ما اهل بيت». گفته شد: اى پيامبر خدا! نشانه دوست داشتن شما چيست؟ ايشان، دست خود را بر شانه على عليه السلام زد.