پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده، هر گاه از كوهى گذر كند و نام خدا را ببرد، آن كوه، فخركنان، ديگر كوه ها را تحقير مى كند كه نزد او خدا ياد شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ صبح و عصرى نيست، مگر آن كه هر يك از قطعات زمين، ديگرى را ندا مى دهد كه: اى همسايه، آيا امروز، بنده اى شايسته بر تو گذشت كه روى تو نماز بگزارد يا خدا را ياد كند؟ اگر بگويد: «آرى»، او اين را دليل برترى آن قطعه بر خود مى بيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه از وادى اى گذر كند و دو دستش را بگشايد و خدا را ياد كرده و دعا كند، مگر آن كه خداوند، آن وادى را از ثواب مى آكَنَد، خواه آن وادى، بزرگ باشد يا كوچك.