پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دينار بر دينار و درهم بر درهم نهاده نمى شود؛ بلكه خداوند [بدين گونه]پوست بدن آن [مال اندوزان]را گسترش مى دهد «و [پوست]پيشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ مى نهند [و به آنان مى گويند:]«اين است آنچه براى خود اندوختيد. پس [كيفر]آنچه را مى اندوختيد، بچشيد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه زر و سيم بيندوزد و آن را در راه خدا انفاق نكند، همان در روز قيامت، سنگى مى گردد و با آن، بر وى داغ نهاده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه به هنگام مرگ، از خود زر و سيم باقى بگذارد، مگر اين كه با آن، بر وى داغ نهاده مى شود.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو امامه ـ: مردى از اهل صُفّه در گذشت. در جامه اش دينارى يافتند. پيامبر خدا فرمود: «اين بر او داغ خواهد نهاد». سپس مردى ديگر در گذشت و در جامه اش دو دينار يافتند. پيامبر خدا فرمود: «دو داغ بر وى نهاده خواهد شد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دينار بر دينار و درهم بر درهم نهاده نمى شود؛ بلكه خداوند [بدين گونه]پوست بدن آن [مال اندوزان] را گسترش مى دهد «و [پوست] پيشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ مى نهند [و به آنان مى گويند:] «اين است آنچه براى خود اندوختيد. پس [كيفر]آنچه را مى اندوختيد، بچشيد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ دارنده گنجى نيست كه زكات آن را ندهد، مگر اين كه آن مال را در آتش جهنّم بگدازند تا همچون ورقى پهن گردد و با آن، پهلوها و پيشانى آن كس گداخته مى گردد، تا آن كه در روزى كه اندازه اش پنجاه هزار سال است، خدا ميان بندگانش داورى فرمايد. سپس راه وى يا به سوى بهشت و يا به سوى آتش، نمايانده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ دارنده مالِ انباشته اى نيست كه زكات آن را ندهد، مگر آن كه روز قيامت آورده مى شود، در حالى كه با آن، بر پهلو و پيشانى اش داغ مى نهند؛ زيرا [در دنيا]ابرو در هم مى كشيده و راه، كج مى كرده و به نيازخواه و گرد آورنده زكات، پشت مى كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مال اندوزى نيست كه حقّ آن را ادا نكند، مگر آن كه روز قيامت آورده مى شود و با آن، بر پيشانى و بناگوشش داغ نهاده مى گردد و به وى گفته مى شود: «اين است گنجت كه با آن، بخل مى ورزيدى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه زر و سيم بيندوزد و آن را در راه خدا انفاق نكند، همان در روز قيامت، سنگى مى گردد و با آن، بر وى داغ نهاده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه به هنگام مرگ، از خود زر و سيم باقى بگذارد، مگر اين كه با آن، بر وى داغ نهاده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس نيست كه زر و سيمى به جا بگذارد، مگر اين كه خداوند، آن را ورقه هايى پهن مى گرداند و از پا تا چانه، او را با آن داغ مى نهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس نيست كه بميرد و نزدش زر و سيم باشد، مگر اين كه خداوند به ازاى هر قيراط از آن، ورقى پهن مى سازد و با آن، از سر تا پايش را داغ مى نهد، خواه بعد از آن، آمرزيده گردد يا در عذاب باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، گنج شما تبديل به مارى مى شود كه از فرطِ سَمدارى، موى سرش ريخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه از خود، مال بسيار به جا گذارد، روز قيامت، آن مال به صورت مارى كه از فرطِ سَمدارى، موى سرش ريخته و دو نقطه سياه بالاى دو چشمش دارد، براى او چهره مى نمايد و همواره او را دنبال مى كند. آن فرد مى گويد: واى بر تو! چيستى؟ مار مى گويد: من، همان مال انبوهم كه پس از خود به جاى نهادى. سپس دست او را در دهان مى برد و پاره پاره مى كند و آن گاه، بقيّه بدنش را مى بلعد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هريره ـ: عربى بيابان نشين در نبرد خيبر همراه پيامبر صلى الله عليه و آله جنگيد. دو دينار به وى سهم رسيد. او آن دو دينار را گرفت و در عبايش جاى داد و آن را دوخت و پيرامونش را پوشاند. وقتى وى مُرد، آن دو دينار را در عبايش يافتند. اين خبر را به پيامبر خدا رساندند. فرمود: «آن دو [دينار]بر او داغ خواهند شد».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو امامه ـ: مردى از اهل صُفّه در گذشت. در جامه اش دينارى يافتند. پيامبر خدا فرمود: «اين بر او داغ خواهد نهاد». سپس مردى ديگر در گذشت و در جامه اش دو دينار يافتند. پيامبر خدا فرمود: «دو داغ بر وى نهاده خواهد شد».

مسند ابن حنبلـ به نقل از مالك بن عبد اللّه زيادى ـ: ابو ذر از عثمان بن عفّان اجازه ورود خواست. عثمان به او كه عصايى در دست داشت، اجازه ورود داد. عثمان گفت: اى كعب! عبد الرحمان [بن عوف] در گذشته و مالى بر جا نهاده است. نظر تو درباره آن چيست؟ كعب گفت: اگر حقّ خدا را در آن ادا مى كرده، او را باكى نيست. ابو ذر، عصايش را برافراشت و كعب را [با آن] زد و گفت: از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: «دوست نمى دارم كه به قدر اين كوه (اُحُد)، طلا داشته باشم و همه را انفاق كنم و خدا از من بپذيرد؛ ولى پس از خود، شش اوقيه (برابر 168 گرم) بر جاى بگذارم». اى عثمان! تو را به خدا سوگند مى دهم آيا اين را شنيدى؟ اين را سه بار گفت. عثمان گفت: آرى.