امام على عليه السلام:بازنده كسى است كه نفْسِ خود را ببازد و نكو حال كسى است كه دينش سالم باشد.

امام على عليه السلام:بازنده كسى است كه عمر خود را ببازد و نكو حال (برنده) كسى است كه عمرش را در طاعت پروردگارش بگذراند.

امام على عليه السلام:نكو حال نيست مگر كسى كه همّ و غمش [اصلاح و نجات]نفْسش باشد.

امام على عليه السلام:بازنده كسى است كه دين خود را ببازد و نكو حال كسى است كه يقينش نيكو باشد.

امام على عليه السلام:بازنده كسى است كه دين خود را ببازد و نكو حال، كسى است كه دينش سالم و يقينش نيكو باشد.

امام على عليه السلام:بى اعتنايانِ به دنيا، دلهايشان گريان است هر چند در ظاهر بخندند و اندوهشان سخت است، هر چند اظهار شادى كنند و از نفسهاى خويش بسيار در خشمند، هر چند از آنچه روزيشان شده رشك برده شوند.

امام على عليه السلام:نديم پادشاه، مانند كسى است كه بر شير سوار باشد: مردم به موقعيت او غبطه مى خورند، اما او خود بهتر مى داند كه در چه جايگاهى است.

امام على عليه السلام:چه بسيار كسانى كه روزى را آغاز كردند، اما آن را به پايان نبردند و چه بسيار كسانى كه در آغازِ شب نكو حال بوده، اما در پايان شب گريه كنندگانشان بر آنان گريستند.

امام على عليه السلام:دنيا سراى نيستى و رنج و دگرگونيها و عبرتهاست. از نمونه دگرگونى و ناپايدارى دنيا، اين است كه شخصى را مى بينى كه تا ديروز مورد ترحّم بود و امروز به حال او غبطه مى خورند و يا شخصى تا ديروز به حالش غبطه مى خوردند و امروز برايش دلسوزى مى شود؛ اين نيست مگر از آن رو كه نعمتى از دست رفته و بينوايى و مصيبتى نازل شده است.

امام على عليه السلامـ در وصف كسانى كه غافلگير مرگ شده اند ـفرمود:. و به آنچه همه عمرش راغب و شيفته آن بود، بى ميل و رغبت مى شود و آرزو مى كند كه كاش آن كس كه حسرت او را مى خورد و بر وى حسادت مى ورزيد، اين اموال را گرد آورده بود، نه او!

امام على عليه السلامـ در نامه خود به معاويه ـنوشت:. پس بترس از روزى كه در آن روز آن كه پايان كار خود را نيكو گردانيده شادمان است. و كسى كه زمام اختيار خويش را به دست شيطان داده و با او ستيز نكرده، پشيمان مى شود.