پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فقر، انسان را در آستانه كفر قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من از كفر و فقر به توپناه مى برم. مردى عرض كرد: آيا اين دو با هم برابرند؟ فرمود: آرى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر پروردگار من به فقيران امّتم مهر نمى ورزيد، فقر آنان را در آستانه كفر قرار مى داد.

امام على عليه السلام:هر آينه فقر، خوارىِ جان است و مايه سرگشتگىِ عقل و آورنده اندوه.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فقر، سخترتر از كشتار است.

امام على عليه السلام:فقر، مرگِ سخت تر است.

امام على عليه السلام:فقر، زبان شخص زيرك را از بيان دليلش، فرو مى بندد و آدم فقير در شهر خود، غريب است.

امام على عليه السلامـ به پسرش حسن عليه السلام ـ: كسى راكه در پى روزى است، سرزنش مكن؛ كه هر كس بى روزى مانَد، خطاهايش بسيار مى شود. فرزندم! آدم فقير، حقير است. سخنش خريدار ندارد و مقام و مرتبتش شناخته و دانسته نمى شود. فقير اگر راستگو باشد، او را دروغگو مى نامند و اگر زاهد و دنياگريز باشد، نادانش مى خوانند. فرزندم! هر كه به فقر گرفتار آيد، به چهار خصلت مبتلا شود: به سستى در يقين و كاستى در خِرد و شكنندگى در دين و كمى شرم و حيا در چهره. پس، پناه مى بريم به خدا از فقر.

امام على عليه السلامـ به فرزندش محمّد بن حنفيه ـ: فرزندم! من از فقر و نادارى براى تو بيمناكم. پس، از آن به خدا پناه بر؛ زيرا كه فقر باعث كاستى در دين و سرگشتگى خرد است و مايه كينه و دشمنى.

امام على عليه السلام:فقر در زادگاه، غربت است.