امام على عليه السلام:از خدا بترسيد اى بندگان خدا، همچون ترسيدن خردمندى كه تفكر دلش را مشغول كرده و ترس جسمش را رنجور ساخته است. و راست ترين راه به سوى مقصد را در پيش گرفته است و فريبهاى باز دارنده او را [از رفتن به سوى مقصد]باز نداشته است.

امام على عليه السلام:مستى غفلت و فريب، ديرتر از مستى مسكرات زايل مى شود.

امام على عليه السلام:فريبندگى آرزو، عمل را تباه مى گرداند.

امام على عليه السلام:نادان به نيرنگهاى باطل، فريب مى خورد.

امام على عليه السلام:فريب ثروت، موجب سرمستى مى شود.

امام على عليه السلام:در نادانى انسان همين بس، كه فريب خورد.

امام على عليه السلام:بدترين حماقت، فريب خوردن است.

امام على عليه السلام:خردمند فريب خورده يافت نشود.

امام على عليه السلام:گول مهلت را خوردن و به عمل تكيه كردن، جامع همه بديهاست.

امام على عليه السلام:اعتماد كردن به دشمن، جامع فريب است.

امام على عليه السلام:كسى كه به دروغ فريب اعتماد كند و به دروغِ شادى بگرايد، در عواقب امور نينديشيده است.

امام على عليه السلام:هر كه فريب مهلت را بخورد، اندوه مرگ گلو گيرش شود.

امام على عليه السلام:هر كه فريب آشتى روزگار را بخورد، اندوه رنج و محنتها گلويش را بفشرد.

امام على عليه السلام:هر كه فريب سراب [دنيا]را بخورد، ريسمانهاى [سعادت] او از هم بگسلد.

امام على عليه السلام:در غفلت و فريب خوردگى آدمى همين بس كه به هر آنچه نفس در نظرش بيارايد اعتماد كند.

امام على عليه السلام:تخم گناه كاشتند و با آب غفلت و فريب آبياريش كردند و هلاكت، درويدند.

امام على عليه السلام:ميان شما و موعظه، پرده اى از غفلت است.

امام على عليه السلام:هر كه عاشق چيزى شود، ديده اش را كور و دلش را بيمار گرداند. باز دارنده هاى خدا او را [از گناه و معصيت]باز نمى دارد و از اندرزهاى خدا پند نمى گيرد، با آن كه غافلگير شدگان [مرگ] را مى بيند كه نه بخشودنى در كار است و نه بازگشتى [مجدّد به دنيا تا گناهانشان را جبران كنند].

امام على عليه السلام:فريفته دنيا هر چند از اين جهان به بالاترين نصيب و پيروزى دست يابد، همچون كسى نيست كه از آخرت كمترين بهره اى بُرده باشد!

امام زين العابدين عليه السلام:اى بسا شخص غافل فريفته اى كه روز خود را به هوسرانى و خنده و خوردن و آشاميدن مى گذراند، بى خبر از آن كه شايد خشمى از خداوند او را فرا گرفته باشد كه بدان در آتش دوزخ افكنده شود.