المستدرك على الصحيحنـ درباره ابو ذر ـ: او (ابوذر) از پيامبر خدا درباره ايمان پرسيد. ايشان، اين آيه را خواند: «طاعت، آن نيست كه صورت خويش را به سوى مشرق و مغرب كنيد؛ بلكه طاعت آن است كه به خدا و روز واپسين، ايمان آوريد» . چون قرائت آيه را تمام كرد، دوباره همان را پرسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله باز همان آيه را خواند. سه باره پرسيد و باز پيامبر خدا همان آيه را خواند. ديگر باره پرسيد. ايشان فرمود: «[يعنى] هر گاه كار نيكى كردى، دلت آن را دوست داشته باشد و هرگاه كار بدى كردى، دلت آن را ناخوش داشته باشد [، اين نشانه ايمان است]».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم با من پيمان بست كه ايمان هيچ بنده اى را نپذيرد، مگر آن كه با محبّت اهل بيت من همراه باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى ايمان نياورده است، مگر آن گاه كه مرا از خودش بيشتر دوست داشته باشد و كسانِ مرا بيشتر از كسانِ خودش و خاندان مرا بيشتر از خاندان خودش و مرا بيشتر از خودش دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمانْ كامل نمى شود، مگر با دوست داشتن ما اهل بيت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه على را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كه مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است. تو را ـ اى على ـ جز مؤمن، دوست ندارد و كسى جز كافر يا منافق، دشمن نمى دارد.

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود كه مرا جز مؤمن، دوست نمى دارد و جز منافق، دشمن نمى دارد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از امّ سلمه ـ: شنيدم پيامبر خدا به على عليه السلام مى فرمايد: «مؤمن، تو را دشمن نمى دارد و منافق، دوستت نمى دارد».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو ذر ـ: شنيدم پيامبر خدا به على عليه السلام مى فرمايد: «خداوند از مؤمنان بر محبّت نسبت به تو و از منافقان بر بغض نسبت به تو پيمان گرفته است. اگر بينىِ مؤمن را قطع كنى، باز تو را دشمن نخواهد داشت و اگر دينارها به پاى منافق بريزى، باز هم دوستت نخواهند داشت. اى على! تو را دوست نمى دارد، مگر مؤمن و تو را دشمن نمى دارد، مگر منافق».