پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مى خواهد دانش آدم را ببيند و بينش نوح و بردبارى ابراهيم و زهد يحيى بن زكريا و قدرت موسى بن عمران را، به على بن ابى طالب بنگرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، سرور مؤمنان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، ستون دين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين مرد، همان كسى است كه پس از من براى حق، مردم [ناحق] را با شمشير مى زند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! مَثَل تو ميان امّتم مثل «قل هو اللّه احد» است؛ هر كه در دلْ تو را دوست داشته باشد چنان است كه يك سوم قرآن را خوانده و هر كه تو را در دل دوست بدارد و به زبان يارى ات دهد گويا دو سوم قرآن را خوانده و هر كه تو را در دل دوست بدارد و به زبان يارى ات دهد و با عمل ياورى ات كند چنان است كه همه قرآن را خوانده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! از على گلايه نكنيد، كه به خدا سوگند او براى خدا ـ يا در راه خدا ـ سختگير است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه على را بيازارد مرا آزرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على مهتر مؤمنان است و مال و ثروت، مهتر منافقان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حقّ على بر اين امّت همچون حقّ پدر است بر فرزندش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، راز دار من است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: تو و شيعيانت در بهشتيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على و شيعيان او همان رستگارانِ در روز رستخيزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد و ذكر على، عبادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دست من و دست على در [اجراى]عدالت يكسان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه معتقد نباشد كه على بهترينِ مردمان است، كفر ورزيده است. ۲

تاريخ دمشق:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سوره برائت را [براى خواندن براى مشركان] به على داد و فرمود: كسى ادا [ى امانت الهى] نمى كند مگر من يا مردى از خاندان من.

امام على عليه السلام:همانا من، خود را برتر از اين مى دانم كه نيازى باشد و بخشندگى من توان برآوردن آن را نداشته باشد، يا جسارتى به من بشود و بردبارى ام آن را بر نتابد، يا گناهى باشد و عفو و گذشت من تحمل آن را نداشته باشد، يا آن كه زمانى درازتر از زمان من باشد. ۲

امام على عليه السلام:همانا من، شأن خود را برتر از آن مى دانم كه مردم را از چيزى بازدارم كه خود از آن باز نمى ايستم، يا آنان را به چيزى فرمان دهم كه خود در انجام آن كار از آنان پيشى نمى گيرم، يا از آنان به چيزى خشنود شوم كه پروردگارم از آن خشنود نيست.

امام على عليه السلام:همانا من، شما را به طاعتى وا نمى دارم مگر آن كه خود جلوتر از شما آن را انجام مى دهم و از گناهى باز نمى دارم جز آن كه خودم پيش از شما از آن باز مى ايستم.

امام على عليه السلام:به خدا قسم، اگر يك تنه با آنان رو به رو مى شدم و آنان سراسر زمين را پر مى كردند نه باكى داشتم و نه مى هراسيدم، كه من بر گمراهىِ آنان و رهيافتگىِ خود، نيك آگاهم و با يقين از جانب پروردگارم همراه.