پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ترسناك ترين چيزى كه از آن بر شما مى ترسم، [وجود]پيشوايان گم راه كننده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل هر گاه. بدىِ مردمى را بخواهد، نابخردانشان را بر آنان فرمان روا مى كند و نادانانشان را در ميانشان قاضى مى گردانَد و دارايى را در دست بخيلانشان قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل عموم مردم را به سبب عمل [و گناه] عدّه اى خاص، عذاب نمى كند، مگر آن گاه كه منكر را در ميان خويش ببينند و بتوانند آن را نفى كنند [و تغييرش دهند] و نكنند. هر گاه چنين شد، خداوند، همگان را عذاب مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امّت هاى پيش از شما، در حقيقت، به سبب وا نهادن امر به معروف و نهى از منكر، هلاك شدند. خداوند عز و جل مى فرمايد: «[مردم را] از منكرى كه مرتكب مى شدند، باز نمى داشتند. راستى، چه بد بود آنچه انجام مى دادند!» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! هلاكت امّت من به دست منافقانِ زبانباز است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من بر امّت خويش، از جانب مؤمن يا مشرك نمى ترسم. مؤمن را خداوند به سبب ايمانش [از صدمه زدن به امّتم] باز مى دارد و مشرك را خداوند، به سبب شركش سركوب مى كند؛ بلكه بر شما از كسى مى ترسم كه در دل، منافق و در زبان، عالم است؛ چيزى را مى گويد كه شما مى پسنديد و كارى را مى كند كه شما نمى پسنديد.

امام على عليه السلامـ در نامه اش به مالك اشتر ـ: براى آنان كه با تو كار دارند، وقتى بگذار تا در آن وقت، شخصا به نيازهاى آنان رسيدگى كنى و به آنان، بارِ عام بده و در آن مجلس، براى خدايى كه تو را آفريده است، فروتن باش و سربازان و محافظان خود را از آنان دور بدار، تا آن كه مى خواهد با تو سخن بگويد، بدون اضطراب، سخنش را بگويد؛ زيرا من، بارها از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «امّتى كه در آن، حقّ ناتوان از زورمند، بدون ترس و لرز، ستانْده نشود، هر گز خوش بخت نمى شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از افراد امّتم از چهار چيز در امان بمانَد، بهشت، از آنِ اوست: از در آمدن به دنيا، پيروى هوس، شهوت شكم، و شهوت جنسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين چيزى كه از آن بر امّتم مى ترسم، هوس و آرزوى دراز است؛ زيرا هوس، از حق، باز مى دارد و آرزوى دراز، آخرت را از ياد مى بَرَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين چيزى كه از آنها بر امّتم مى ترسم، زنان اند و شراب.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوفناك ترين چيزى كه از آن بر امّتم مى ترسم، عمل قوم لوط است. پس هر گاه مردان به مردان و زنان به زنان روى آوردند، امّت من بايد منتظر عذاب باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى گروه بازرگانان! شما عهده دار چيزى شده ايد كه امّت هاى گذشته بر اثر آن، به هلاكت افتادند: پيمانه و ترازو.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عُقبة بن عامر ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر گاه ديدى كه خداوند، بهره دنيا را به بنده اى عطا مى فرمايد تا به گناهانى كه مى خواهد، بپردازد، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست». سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود: «پس چون آنچه را بِدان پند داده شدند، فراموش كردند، درهاى همه چيز را بر آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند، شادمان گشتند، ناگهان گرفتيمشان. پس همان دم، نوميد شدند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ترسناك ترين چيزى كه از آن بر شما مى ترسم، [وجود] پيشوايان گم راه كننده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من، در حقيقت، از پيشوايان گم راه كننده بر امّتم مى ترسم؛ [چرا كه]هر گاه شمشير در ميان امّتم نهاده شود، تا روز قيامت، از آنان برداشته نمى شود، و قيامت برپا نمى شود تا آن كه قبايلى از امّت من به مشركان بپيوندند و تا آن كه قبايلى از امّت من، بت پرست شوند. به زودى در ميان امّتم، سى دروغگو پديد خواهند آمد كه همگى شان ادّعاى پيامبرى مى كنند، در حالى كه من خاتمِ پيامبران هستم و پس از من، هيچ پيامبرى نخواهد آمد. همواره، گروهى از امّت من هستند كه از حق، جانبدارى مى كنند و پيروزند و هر كس با ايشان مخالفت كند، زيانى به آنان نمى رسانَد تا آن گاه كه فرمان خدا در رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نگرانى من براى امّتم اين نيست كه از گرسنگى بميرند يا دشمن بر آنان يورش آورَد؛ بلكه از وجود پيشوايان گم راه كننده بر آنان مى ترسم، كه اگر فرمانشان برنَد، گم راهشان مى سازند و اگر نافرمانى شان كنند، آنان را به قتل مى رسانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند براى مردمى بدى [و گزندى را] بخواهد، نادانانشان را فزونى مى بخشد و دين شناسانشان را اندك مى سازد. پس هر گاه نادان سخن بگويد، ياورانى مى يابد و هر گاه دين شناس سخن بگويد، شكست مى خورَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل هر گاه. بدىِ مردمى را بخواهد، نابخردانشان را بر آنان فرمان روا مى كند و نادانانشان را در ميانشان قاضى مى گردانَد و دارايى را در دست بخيلانشان قرار مى دهد.

السيرة النبويّة، ابن هشامـ به نقل از ابن اسحاق ـ: آن گونه كه به من رسيده است، پيامبر خدا بر وليد بن مُغيره و اُميّة بن خَلَف و ابو جهل بن هشام گذشت و آنان، به او نيش زبان زدند و ريشخندش كردند، به طورى كه ايشان ناراحت شد. پس خداوند متعال، اين آيه را درباره ايشان بر پيامبر صلى الله عليه و آله فرو فرستاد: «و پيش از تو پيامبرانى به استهزا گرفته شدند. پس آنچه را ريشخند مى كردند، گريبانگير ريشخند كنندگان ايشان گرديد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل عموم مردم را به سبب عمل [و گناه] عدّه اى خاص، عذاب نمى كند، مگر آن گاه كه منكر را در ميان خويش ببينند و بتوانند آن را نفى كنند [و تغييرش دهند] و نكنند. هر گاه چنين شد، خداوند، همگان را عذاب مى كند.