پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با شفاعت اويس، به اندازه [دو قبيله] ربيعه و مُضَر، به بهشت مى روند.

امام باقر عليه السلام:از تابعيان، سه كس با على بن ابى طالب عليه السلام در صفّين حاضر بودند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، به بهشتى بودنشان شهادت داد، در حالى كه آنان را نديده بود: اويس قَرَنى، زيد بن صوحان عبدى و جُندَب الخير ازدى. رحمت خدا بر ايشان باد!

رجال الكشّى ـ به نقل از ابو حيّان بَجَلى ـ:به قنواء (دختر رُشَيد هَجَرى) گفتم: سخنى را كه از پدرت شنيده اى، برايم باز گو. گفت: از پدرم شنيدم كه مى گويد: امير مؤمنان عليه السلام به من خبر داد و فرمود: «اى رُشَيد! شكيبايى تو چگونه خواهد بود، آن گاه كه حرام زاده بنى اميّه تو را احضار كند و دست ها و پاها و زبانت را بِبُرد؟». گفتم: اى امير مؤمنان! آيا پايانش بهشت است؟ فرمود: «اى رُشَيد! تو در دنيا و آخرت، با من هستى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد مردى را ببيند كه پاره اى از اندام هاى او پيش از خودش به بهشت مى روند، به زيد بن صوحان بنگرد.

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به مردم مصر و محمّد بن ابى بكر ـ:اى اهل مصر! به محمّد، اميرتان، خوب كمك كنيد و در فرمانبرى از او ثابت قدم باشيد تا بر حوض پيامبرتان وارد شويد.

رجال الكشّى ـ به نقل از ميثم نهروانى ـ:امير مؤمنان عليه السلام مرا صدا زد و فرمود: «اى ميثم! چه خواهى كرد، آن گاه كه دَعىّ ۲ بنى اميّه، فرزند دَعىّ آنها، عبيد اللّه بن زياد، از تو بخواهد كه از من بيزارى بجويى؟». گفت [م]: اى امير مؤمنان! به خدا سوگند كه از تو بيزارى نخواهم جست. فرمود: «در اين صورت، به خدا سوگند كه تو را مى كشد و به دار مى آويزد!». گفتم: شكيبايى مى كنم؛ چرا كه اين، در راه خدا ناچيز است. فرمود: «در اين صورت، تو با من، در درجه من، خواهى بود».