فیلترها
نتایج جستجو برای «سیاست رفتار با همگان»: ۷ حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:زِنِ الرِّجالَ بِمَوازينِهِم. ۱
امام على عليه السلام:مردمان را با معيار [ويژه] خودشان ارزيابى كن.
۱.المواعظ العدديّة: 57.
عنه عليه السلام:مِن الحِكمَةِ طاعَتُكَ لِمَن فَوقَكَ، وَإجلالُكَ مَن في طَبَقَتِكَ، وإنصافُكَ لِمَن دونَكَ. ۱
امام على عليه السلام:از نشانه هاى حكمت، فرمانبردارى از بالا دست و گرامى داشتن همتايان و انصاف با زيردستان است.
۱.غرر الحكم: 9422.
عنه عليه السلام:مِنَ الحِكمَةِ أن لا تُنازِعَ مَن فَوقَكَ، وَلا تَستَذِلَّ مَن دونَكَ، وَلا تَتَعاطى ما لَيسَ في قُدرَتِكَ، وَلا يُخالِفَ لِسانُكَ قَلبَكَ، وَلا قَولُكَ فِعلَكَ، وَلا تَتَكَلَّمَ فيما لا تَعلَمُ، وَلا تَترُكَ الأمرَ عِندَ الإقبالِ وتَطلُبَه عِندَ الإدبارِ. ۱
امام على عليه السلام:[نمونه اى] از رفتار حكيمانه اين است كه: با بالا دستِ خود، جدال نكنى و زيردستان را خوار نسازى و به كارى كه در توان تو نيست، نپردازى و زبانت با دلت، و گفتارت با رفتارت مخالفت نكند و در آنچه نمى دانى، سخن نگويى و كارها را به هنگام روى آوردن (فراهم شدن زمينه انجام دادن آن) رها نسازى و به هنگام پشت كردن، پيگيرى نكنى.
۱.غرر الحكم: 9450.
عنه عليه السلام:ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إِلَيهِ ـ: عامِلوا الأحرارَ بِالكَرامَةِ المَحضَةِ، وَالأوساطَ بِالرَّغبَةِ وَالرَّهبَةِ، وَالسَّفَلةَ بِالهَوانِ. ۱
امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ:با آزاد مردان، تنها با بزرگوارى رفتار كنيد، با مردمانِ متوسط، با ميل و هراس، و با مردمان پست، با خوارى.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 311 / 574.
عنه عليه السلام:أقِمِ الناسَ عَلى سُنَّتهِم وَدينِهِم، وَليَأمَنكَ بَرِيئُهُم وَليَخَفكَ مُريبُهم، وَتَعاهَد ثُغورَهُم وَأطرافَهُم. ۱
امام على عليه السلام:مردم را بر سنّتها و آيينشان برپاى دار و [چنان كن]كه بى گناهان، از تو احساس امنيت كنند و بدكاران، از تو بترسند؛ و به مرزها و كناره هاى شهرها رسيدگى كن.
۱.غرر الحكم: 2419.
عنه عليه السلام:إيّاكَ وَكُلَّ عَمَلٍ يُنفِّرُ عَنكَ حُرّاً، أو يُذِلُّ لَكَ قَدراً، أو يَجلِبُ عَليكَ شَرّاً، أو تَحمِلُ بهِ إلَى القِيامةِ وِزراً. ۱
امام على عليه السلام:بپرهيز از هر كارى كه آزاده اى را از تو بِرَماند، يا جايگاه تو را خوار سازد، يا بدى را به سويت سرازير كند، و يا عقوبتى را بدان عمل در رستاخيز، به دوش كشى!
۱.غرر الحكم: 2727.
عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إِلَيهِ ـ:مِنَ الناسِ مَن يَنقُصُكَ إذا زِدتَه، وَيَهونُ عليكَ إذا خاصَصتَهُ، لَيسَ لِرِضاهُ مَوضِعٌ تَعرِفُه،
ولا لِسُخطِه مَكانٌ تَحذَرُهُ، فَإذا لَقيتَ اُولئكَ فَابذِل لَهم مَوضِعَ المَوَدَّةِ العامَّةِ، وَاحْرِمهُم مَوضِعَ الخاصَّةِ؛ لِيَكونَ ما بَذَلتَ لَهُم مِن ذلكَ حائِلاً دونَ شَرِّهم، وَما حَرَمتَهُم مِن هذا قاطِعاً لِحُرمَتِهم. ۱
امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ:برخى از مردمان اند كه اگر بر نيكى شان بيفزايى، تو را كوچك كنند و اگر آنان را دوستِ ويژه قلمداد كنى، تو را سبُك سازند.
خشنودى شان را جايگاهى نيست كه آن را بشناسى، و خشمشان مكانى ندارد كه از آن بپرهيزى. اگر با اينان برخورد داشتى، دوستى هاى عمومى را با آنان به كار بند و آنان را از دوستى خصوصى، محروم ساز، تا آنچه به آنان روا داشتى، مانعى باشد در برابر آسيبهاى آنان، و آنچه را از آنان دريغ داشتى، بردارنده احترام آنان شود.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 320 / 673.