امام على عليه السلام:سپاسْ خدايى را كه حمد و ستايش خود را به بندگانش الهام كرد و آنان را بر شناخت پروردگارى اش سرشت.

امام على عليه السلام:برترين چيزى كه متوسّلان به خداى منزّه و والا بدان متوسّل مى شوند، ايمان به خدا و رسول او، و جهاد در راه اوست؛ چون جهاد، چَكاد اسلام است؛ و كلمه اخلاص، ۲ كه همان فطرت است؛ و برپادارى نماز، كه همان دين است.

امام على عليه السلام:در بين آنان (مردم)، رسولانش را برانگيخت و پيامبرانش را پى در پى به سوى آنان فرستاد تا وفادارى به پيمان فطرت را از آنان بخواهند و نعمت هاى فراموش شده اش را به يادشان آورند و با رساندن پيام خدا، بر آنان احتجاج كنند و گنجينه هاى خِردها را بر انگيزند.

امام على عليه السلامـ در دعايش ـ: خداوندا! دل ها را بر اراده خود آفريدى، و خِردها را بر شناخت خودت سرشتى. پس دل ها از ترس تو بى قرارند، و قلب ها حيران و شيدا، بانگ بر مى آورند، و گستره اندازه خِردها در ثناى تو كم مى آيد، و الفاظ از بيان اندازه نيكويى هاى تو در مى مانند، و زبان ها از شمارش نعمت هايت گُنگ مى شوند، و هر گاه در راه جستجوى وصف تو گام نهند، حيرت ناتوانى از درك اوصاف تو، آنها را مبهوت مى سازد. و خِرد، نگرانِ كوتاهى [خويش] است در رعايت محدوده اى كه برايش معيّن ساخته اى؛ چرا كه او را حقّ پا برون نهادن از آنچه به وى فرمان داده اى، نيست.