امام على عليه السلام:نيّت زيبا، سبب رسيدن به آرزوست.

امام على عليه السلام:هر كه خلوص داشته باشد، به آرزوها مى رسد.

امام على عليه السلام:هر كه كردارش را نيك گردانَد، به آرزويش مى رسد.

امام على عليه السلام:هر كه كردارش نيك باشد؛ خداوند، او را به آرزويش مى رساند.

امام على عليه السلام:هر كه براى سراى ماندگارى كار كند، به آرزوها دست مى يابد.

امام على عليه السلام:هر كه آخرتش را آباد كند، به آرزوهايش مى رسد.

امام على عليه السلام:هر كه تمام همّ و غمّش را براى آخرتش قرار دهد، به آرزو دست مى يابد.

امام على عليه السلام:هر كه آخرت، همّ و غم او باشد، به نهايت آرزويش از خوبى ها مى رسد.

امام على عليه السلام:هر كه پاداش سراى نيكوتر (آخرت) را آرزو كند، آرزوهايش دشوار نمى گردد.

امام على عليه السلام:اولياى خداوند، با شكيبايى به سوى پاداش رفتند و با كار [و تلاش]، به سوى آرزو.

امام على عليه السلام:شما اگر كارهاى نيك را غنيمت شماريد، در آخرت به نهايت آرزوها مى رسيد.

امام على عليه السلام:هان! شما در روزگار اميد به سر مى بريد كه در پىِ آن، اَجَل است. پس هركه در روزگار آرزومندى و پيش از فرا رسيدن اَجَلش كار كند، كارش به حال او سودمند مى افتد و اَجَلش به او زيانى نمى رساند و هر كه در روزگار آرزومندى و پيش از فرا رسيدن اجلش كوتاهى كند، زيانكار شود و مرگ و اجلش مايه زيان او مى گردد.

امام على عليه السلام:كسى كه خدا اميد [و آرزوى] او باشد، غايت اميد و آرزويش را درمى يابد.

امام على عليه السلام:كسى كه اهتمام او به آنچه نزد خداست، نباشد، به آرزوهايش نمى رسد.

امام على عليه السلام:هر كه به آنچه نزد خداست، راغب باشد، به آرزوهايش نائل مى آيد.

امام على عليه السلام:اگر شما به خدا اميد ببنديد، به آرزوهايتان مى رسيد و اگر به غيرِ خدا اميد ببنديد، به آمال و آرزوهايتان دست نمى يابيد.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: بار خدايا! آرزوها به كَرَم توبسته است. پس با خشم و ناخشنودى ات [از من]، بندهاى آنها را قطع مكن.

امام على عليه السلامـ از مناجات ايشان در مسجد جُعفى ـ: معبود من! اگر عمل من در كنار طاعت از تو ناچيز است، امّا آرزوى فراوان به لطف اميد بخش تو بسته ام. معبود من! چگونه از درگاه تو محروم بازگردم، در حالى كه همه گمانم به بخشندگى تو آن است كه مرامورد مهرخويش قرار دهى وكامياب، بازَم گردانى؟ معبود من! نوميدىِ نوميدان را بر گمان نيكم به تو چيره نگردانيده ام. پس، از ميان اميدواران، بر اميد نيك، مُهر بطلان مزن [و مرا نوميد بر مگردان].

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات سپاس گزاران ـ: معبود من!. تو آن رئوف مهربان نيكوكارِ كريمى هستى كه هر كه را به او رو آورد، نوميد بر نمى گردانَد و آرزومندانش را از درگاهش نمى رانَد. اميدواران، در بارگاه تو بار مى افكنند وآرزوهاى عطاخواهان، در ميدان تو توقّف مى كنند.پس آرزوهاى ما را با ناكامى و يأس، پاسخ مده و جامه هاى نوميدى و يأس بر ما مپوشان.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات انجيليه ـ: بار خدايا!. از تو درخواست مى كنم: از شهادت و گواهى، درست ترين آن را، از عبادت، با نشاط ترينش را. از اعمال، صحيح ترين آنها را، از آرزوها، مناسب ترينِ آنها را، و از گفتارها، راست ترين آنها را.