پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «اگر [به خاطر] بنده مؤمنم نبود، بر سر كافر، دستارى از گوهر [ـِ باارزش] مى بستم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا. در روز قيامت مى گويد: اى پروردگار من! امروز از من براى دون پايه ترين دوستانت نصيبى قرار ده. خداوند مى فرمايد: «خاموش، اى ناچيز! من در دنيا تو را براى آنان نپسنديدم؛ امروز، تو را برايشان بپسندم؟!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «به عزّت و جلالم و به عظمت و بلنداى مقامم بر فراز عرشم سوگند، بنده مؤمنِ خود را از دنيا و دل مشغولى هاى آن و نزديك شدن بِدان دور مى كنم، چنان كه شبان دلسوز، شترانش را از آغل هاى خطرناك و جايگاه هاى مرگبار، دور مى گردانَد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در ميان امّت من، كسانى هستند كه اگر فردى از آنها به درِ خانه يكى از شما بيايد و از وى دينارى بخواهد، به او نمى دهد، و اگر درهمى بخواهد، به او نمى دهد، و اگر يك فلس (سكّه مسى) بخواهد، به او نمى دهد؛ ولى همو، اگر از خداوند عز و جلبهشت را بخواهد، آن را به او مى دهد؛ هرچند، اگر دنيا را از خدا بخواهد، آن را به او نمى دهد، و اين ندادن دنيا به او، نه از آن روست كه وى در نزد خداوند، بى ارزش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل بنده مؤمنش را از دنيا پرهيز مى دهد؛ چون دوستش دارد، همچنان كه شما بيمارتان را از خوردن و آشاميدن [ـِ چيزهاى مضرّ] پرهيز مى دهيد؛ چون از آن بر او مى ترسيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، او را از دنيا پرهيز مى دهد، چنان كه هر يك از شما همواره بيمارش را از آب، پرهيز مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از [نشانه هاى] خوارى دنيا در نزد خدا، يكى اين است كه يحيى بن زكريّا عليهماالسلام را يك زن [منحرف،] به قتل رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، دنيا را در حالى كه مجسّم شده است، مى آورند و مى گويد: اى پروردگار من! مرا براى يكى از كم منزلت ترين افراد اهل بهشت، قرار بده. خداوند مى فرمايد: «تو متعفّن تر از آنى. نه! تو و اهل تو، در آتش هستيد».