فیلترها
نتایج جستجو برای «خاستگاه فتنه ها»: ۲ حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّما بَدءُ وُقوعِ الفِتَنِ مِن أهواءٍ تُتَّبَعُ، و أحكامٍ تُبتَدَعُ، يُخالَفُ فيها حُكمُ اللّهِ، يَتَوَلَّى فيها رِجالٌ رِجالاً، ألا إنّ الحَقَّ لو خَلَصَ لم يَكُنِ اختِلافٌ، و لو أنّ الباطِلَ خَلَصَ لم يَخفَ على ذي حِجىً، لكنَّهُ يُؤخَذُ مِن هذا ضِغثٌ و مِن هذا ضِغثٌ فَيُمزَجانِ فَيُجَلَّلانِ ۱ معا، فهُنالكَ يَستَولي الشَّيطانُ على أوليائهِ، و نَجا الذينَ سَبَقَت لَهُم مِنَ اللّهِ الحُسنى. إنّي سَمِعتُ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يقولُ: كيفَ أنتُم إذا لَبَسَتكُم فِتنَةٌ يَربُو فيها الصغيرُ و يَهرَمُ فيها الكبيرُ.؟! ۲
امام على عليه السلام:جز اين نيست كه خاستگاه فتنه ها پيروى از هواهاى نفس و احكامى است كه بدعت گذاشته مى شوند و با حكم خدا مخالفند و گروهى در اين هوسها و بدعتها از گروهى ديگر پيروى مى كنند. بدانيد كه اگر حق خالص و نا آميخته بود، اختلاف پيش نمى آمد و اگر باطل خالص بود، بر آدم خردمند پوشيده نمى ماند. اما مشتى از آن گرفته مى شود و مشتى از اين و با هم درآميخته مى شوند و اينجاست كه شيطان بر دوستان خويش مسلّط مى گردد و كسانى كه پيشتر لطف حق شامل حالشان گشته است نجات مى يابند. من از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: چگونه ايد شما آن گاه كه فتنه اى فرايتان گيرد كه در آن خرد سال بزرگ شود و بزرگسال پير گردد.؟!
عنه عليه السلام:يَأتي علَى الناسِ زَمانٌ لا يَبقى فيهِم مِن القرآنِ إلاّ رَسمُهُ و مِنَ الإسلامِ إلاّ اسمُهُ، و مَساجِدُهُم يومَئذٍ عامِرَةٌ مِن البِناءِ، خَرابٌ مِن الهُدى، سُكّانُها و عُمّارُها شَرُّ أهلِ الأرضِ، مِنهُم تَخرُجُ الفِتنَةُ، و إلَيهِم تَأوِي الخَطيئةُ، يَرُدُّونَ مَن شَذَّ عنها فيها، و يَسُوقُونَ مَن تَأخَّرَ عنها إلَيها، يقولُ اللّهُ سبحانَهُ: فَبِي حَلَفتُ لَأبعَثَنَّ على اُولئكَ فِتنَةً تَترُكُ الحَليمَ فيها حَيرانَ! ۱
امام على عليه السلام:روزگارى بر مردم آيد كه در ميان آنان از قرآن جز ظاهرى و از اسلام جز نامى باقى نماند. در آن زمان مسجدها از نظر ساختمان آبادند و از هدايت ويران. ساكنان و آباد كنندگان اين مساجد بدترين افراد روى زمينند. از آنان فتنه زايَد و گناه در وجود آنان مأوى گزيند. هر كس كه از گناه كناره گيرد او را به سوى آن مى كشانند و هر كس كه از آن وا پس ماند، او را به سوى آن مى رانند. خداوند سبحان مى فرمايد: سوگند به ذات خودم كه بر آنان بلايى برانگيزم كه در آن بردبار خردمند را حيران گذارد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 369.