فیلترها
نتایج جستجو برای «حسنین علیهما السلام»: ۱۲ حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لمّا وُلِدَ الحسنُ سَمَّيتُهُ حَرْبا، فجاءَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ: أرُوني ابْنِي، ما سَمَّيتُموهُ؟ فقلتُ: سَمّيتُهُ حَرْبا، فقالَ: بَل هو حَسَنٌ. فلمَّا وُلِدَ حسينٌ سَمّيتُهُ حَرْبا، فجاءَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ: أرُوني ابْنِي، ما سَمَّيتُموهُ؟ فقلتُ: سَمّيتُهُ حَرْبا، فقالَ: بل هو حُسَينٌ. ۱
امام على عليه السلام:هنگامى كه حسن متولد شد، نام او را حرب گذاشتم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و فرمود: فرزندم را به من نشان دهيد، نامش را چه نهاده ايد؟ عرض كردم: نام او را حرب گذاشتم. فرمود: نه، نامش حسن باشد. و چون حسين متولد شد، او را حرب ناميدم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و فرمود: فرزندم را به من نشان دهيد، نام او را چه گذاشته ايد؟ عرض كردم: او را حرب ناميده ام. فرمود: نه، نامش را حسين بگذاريد.
۱.كنز العمّال: 37676.
بحار الأنوار:قالَ [رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله]لَعلِيٍّ عليه السلام: بأيِّ شيءٍ سَمّيتَ ابنِي؟ قالَ: ما كُنتُ أسبِقُكَ باسمِهِ يا رسولَ اللّهِ، قد كُنتُ اُحِبُّ أنْ اُسَمِّيَهُ حَرْبا، فقالَ النّبيُّ صلى الله عليه و آله: و لا أسْبِقُ أنا باسمِهِ ربّي. ۱
بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: فرزندم را چه ناميده اى؟ عرض كرد: اى رسول خدا! در نامگذارى او بر شما سبقت نمى جويم، ولى دوست داشتم نام او را حرب بگذارم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: من نيز در نامگذارى او بر پروردگار عزّ و جلّ سبقت نمى جويم.
۱.بحار الأنوار: 43 / 239 / 4.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:لمّا وَلَدتْ فاطمةُ الحسَنَ عليهما السلام قالتْ لِعليٍّ عليه السلام: سَمِّهِ، فقالَ: ما كُنتُ لِأسْبِقَ باسمِهِ رسولَ اللّهِ، فجاءَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله. ثمّ قالَ لعليٍّ عليه السلام: هل سَمَّيتَهُ؟ فقالَ: ما كُنتُ لأسبِقَكَ باسمِهِ، فقالَ صلى الله عليه و آله: و ما كُنتُ لِأسبِقَ باسمِهِ ربّي عزّ و جلّ. فأوحى اللّهُ تباركَ و تعالى إلى جَبرئيلَ أنّهُ قد وُلِدَ لمحمّدٍ ابنٌ، فاهْبِطْ و أقرئه السَّلامَ و هَنِّئه و قلْ لَه: إنّ علِيّا منكَ بمنزلةِ هارونَ مِن موسى، فسَمِّهِ باسمِ ابنِ هارونَ. فهبَطَ جَبرئيلُ عليه السلام فهنّأهُ مِن اللّهِ عزّ و جلّ، ثُمّ قالَ: إنّ اللّهَ عزّ و جلّ يأمُرُكَ أن تُسَمِّيَهُ باسمِ ابنِ هارونَ.
قالَ: و ما كانَ اسمُهُ؟
امام زين العابدين عليه السلام:هنگامى كه فاطمه عليها السلام حسن عليه السلام را به دنيا آورد، به على عليه السلام گفت: برايش نامى بگذار. على عليه السلام فرمود: من پيش از پيامبر خدا نامى روى او نمى گذارم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد. سپس به على عليه السلام فرمود: آيا برايش اسم گذاشته اى؟ عرض كرد: در نامگذارى او بر شما پيشدستى نمى كنم. پيامبر فرمود: من نيز در نامگذارى او بر پروردگارم پيشدستى نمى كنم.
پس، خداى تبارك و تعالى به جبرئيل وحى فرمود كه براى محمّد فرزندى زاده شده است. برو و به او سلام برسان و تبريك گفته، بگو: على براى تو همچون هارون است براى موسى؛ پس، نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئيل عليه السلام فرود آمد و پس از ابلاغ [سلام و] تبريك خداوند عزّ و جلّ گفت: خداوند عزّ و جلّ
۱.الأمالي للصدوق: 197 / 209.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الحسنُ و الحسينُ سيّدا شبابِ أهلِ الجنّة، و أبوهُما خَيرٌ مِنهما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حسن و حسين دو سرور جوانان بهشت هستند و پدرشان از آن دو بهتر است.
۱.بحار الأنوار: 43 / 263 / 8.
عنه صلى الله عليه و آله:الحسنُ و الحسينُ سيّدا شبابِ أهلِ الجنّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حسن و حسين دو سرور جوانان بهشتند.
۱.كنز العمّال: 37682.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن كانَ يُحِبُّني فَلْيُحِبَّ ابْنَيَّ هذَينِ، فإنّ اللّهَ أمَرَني بحُبِّهِما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مرا دوست دارد، بايد اين دو پسر را نيز دوست بدارد؛ زيرا خداوند مرا به دوست داشتن آن دو فرمان داده است.
۱.بحار الأنوار: 43 / 270 / 30.
عنه صلى الله عليه و آله:اللّهُمَّ أحِبَّ حَسَنا و حُسَينا و أحِبَّ مَن يُحبُّهُما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! حسن و حسين را دوست بدار و دوستداران آن دو را نيز دوست بدار.
۱.بحار الأنوار: 43 / 281 / 48.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحَبَّ الحسنَ و الحسينَ فقد أحبَّني، و مَن أبْغَضَهُما فَقد أبْغَضَني. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه حسن و حسين را دوست بدارد، مرا دوست داشته و هر كه آنان را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است.
۱.الأمالي للطوسي: 251 / 446.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أمّا الحسنُ فإنّ لَه هَيْبَتي و سُؤْدَدي، و أمّا الحسينُ فإنّ لَه شَجاعَتي وجُودي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ابهّت و آقايى من از آنِ حسن است، و شجاعت و بخشندگى ام از آنِ حسين.
۱.بحار الأنوار: 43 / 263 / 10.
عنه صلى الله عليه و آله:أمّا الحسنُ فأنحَلُهُ الهَيْبةَ و الحِلمَ، و أمّا الحسينُ فأنحَلُهُ الجُودَ و الرَّحمةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به حسن، هيبت و بردبارى مى بخشم و به حسين جود و مهربانى.
۱.بحار الأنوار: 43 / 264 / 12.
كنز العمّال:عن زينبَ بنتِ أبي رافعٍ عن فاطمةَ بنتِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أنّها أتَتْ أباها بالحسنِ و الحسينِ في شَكْواهُ الّتي ماتَ فيها، فقالتْ: تُوَرِّثُهما يا رسولَ اللّهِ شيئاً؟ فقالَ: أمّا الحسنُ فلَهُ هَيْبَتي و سُؤْدَدي، و أمّا الحسينُ فلَهُ جُرْأَتي وجُودي. ۱
كنز العمّال:از زينب دختر ابو رافع، درباره فاطمه دخت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه وقتى پدر بزرگوارش در بيمارى اى كه به فوت آن حضرت انجاميد، افتاده بود، حسن و حسين را خدمت آن حضرت برد و عرض كرد: اى رسول خدا! آيا براى اين دو، چيزى به ارث مى گذارى؟ پيامبر فرمود: هيبت و آقايى خود را به حسن دادم و دليرى وجودم را به حسين.
۱.كنز العمّال: 37709.
بحار الأنوار عن ابن شهرآشوب:يُسْتَدلُّ على إمامَتِهِما بما رَواهُ الطّريقانِ المُخْتلفانِ، و الطّائفتانِ المُتَباينتانِ مِن نصِّ النّبيِّ صلى الله عليه و آله على إمامةِ الاثنَي عَشَرَ.
و يُستَدَلُّ أيضا بما قد ثَبَتَ بأنّهما خَرَجا و ادّعَيا، و لم يكن في زمانِهما غيرُ معاويةَ و يزيدَ، و هما قد ثَبتَ فِسْقُهما، بل كفرُهما، فيجب أن تكونَ الإمامةُ للحسن و الحسين.
و يُستدلّ أيضا بإجماعِ أهل البيتِ عليهم السلام، لأنّهم أجْمَعوا على إمامتِهما و إجماعُهم حُجّةٌ.
و يُستدلّ بالخبر المشهور أنّه قالَ صلى الله عليه و آله: ابنايَ هذانِ إمامانِ قاما أو قعدا. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از ابن شهر آشوب ـ: دليل بر امامت حسنين، نصّ پيامبر صلى الله عليه و آله بر امامت دوازده امام است كه هر دو فرقه و دسته مخالف و جدا از هم آن را روايت كرده اند.
دليل ديگر بر امامت آن دو بزرگوار اين است كه آمدند و ادّعاى امامت كردند و در زمان آنان كسى جز معاويه و يزيد چنين ادّعايى نداشت كه آنها هم فسق و بلكه كفرشان ثابت است. پس، لازم مى آيد كه امامت تنها از آنِ حسن و حسين باشد.
اجماع اهل بيت عليهم السلام نيز دليل است؛ زيرا آنان بر امامت حسنين اجماع دارند و اجماع ايشان حجّت است.
همچنين دليل ديگر، اين خبر مشهور است كه على عليه السلام فرمود: اين دو فرزند من امام هستند، چه برخيزند و چه بنشينند.
۱.بحار الأنوار: 43 / 277 / 48.