فیلترها
نتایج جستجو برای «جنگ احد و حمرا الاسد»: ۹ حدیث
كنز العمّال:كانَ لِواءُ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يومَ بَدرٍ مَع عليِّ بنِ أبي طالبٍ، و لِواءُ الأنصارِ مَع سَعدِ بنِ عُبادَةَ. ۱
كنز العمّال:در جنگ بدر، پرچم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در دست على بن ابى طالب بود و پرچم انصار در دست سعد بن عباده.
۱.كنز العمّال: 29973.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:اِشتَدَّ غَضَبُ اللّهِ على رَجُلٍ قَتَلَهُ رسولُ اللّهِ، و اشتَدَّ غَضَبُ اللّهِ على رَجُلٍ يُسمّى مَلِكَ الأملاكِ، لا مَلِكَ إلاّ اللّهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خشم خدا سخت است بر مردى كه پيامبر خدا او را بكشد؛ خشم خدا سخت است بر مردى كه خود را شاه شاهان مى نامد، حال آن كه پادشاهى جز خدا نيست.
۱.كنز العمّال: 29887.
عنه صلى الله عليه و آله:اِشتَدَّ غَضَبُ اللّهِ على قَومٍ كَلَمُوا وَجهَ رسولِ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خشم خدا سخت است بر مردمى، كه چهره پيامبر خدا را مجروح كردند.
۱.كنز العمّال: 29888.
عنه صلى الله عليه و آله:اللَّهُمَّ اغفِرْ لِقَومِي فإنّهُم لا يَعلَمُونَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا براى قريشيان مشرك ـگفت: خدايا! قوم مرا ببخشا، زيرا آنان مردمى نادانند.
۱.كنز العمّال: 29883.
الدرّ المنثور:. إنَّ النِّساءَ كُنَّ يومَ اُحُدٍ خَلفَ المسلمينَ يُجهِزْنَ عَلَى جَرحَى المشركينَ. فجاءَ أبو سُفيانَ فقالَ: أعلُ هُبَلُ! فقالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: قولوا: اللّهُ أعلى و أجَلُّ، فقالوا: اللّهُ أعلى و أجَلُّ، فقالَ أبو سفيانَ: لنا ۱ العُزّى و لا عُزّى لَكُم! فقالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: قُولُوا: اللهم مولانا و الكافرون لا مولى لهم ۲. ۳
الدرّ المنثور:در جنگ احد، زنان در پشت جبهه مسلمانان بودند و مجروحان را مداوا مى كردند. ابو سفيان آمد و شعار «پيروز باد هبل» را سر داد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مسلمانان فرمود: شما بگوييد: «خدا برتر و بزرگتر است» و مسلمانان شعار را سر دادند. ابو سفيان شعار داد: «ما عزّى را داريم و شما عزّايى نداريد». پيامبر خدا به مسلمانان فرمود: شما هم بگوييد: «خدا مولاى ماست و كافران مولايى ندارند». ۴
صحيح مسلم:إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كُسِرَت رَباعِيَتُهُ يومَ اُحُدٍ، و شُجَّ في رَأسِهِ، فَجَعَلَ يَسلُتُ الدَّمَ عَنهُ و يقولُ: كيفَ يُفلِحُ قومٌ شَجُّوا نَبِيَّهُم و كَسَرُوا رَباعِيَتَهُ، و هُو يَدعُوهم إلَى اللّهِ؟! فَأنزَلَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ: «لَيسَ لَكَ مِن الأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَــالِمُونَ» ۱. ۲
صحيح مسلم:در جنگ احد، دندان پيشين پيامبر خدا شكست و سر آن حضرت شكاف برداشت و در حالى كه از فرقش خون جارى بود مى فرمود: چگونه رستگار شوند مردمى كه فرق پيامبر خود را كه آنان را به خدا دعوت مى كند، شكافتند و دندان پيشينش را شكستند؟ پس، خداوند عزّ و جلّ اين آيه را فرو فرستاد: «تو را در اين كارها دستى نيست؛ يا [خدا] بر آنان مى بخشايد، يا عذابشان مى كند، زيرا آنان ستمكارند».
تفسيرُ القمّيـ في ذِكر ما جَرى بَعدَ وَقعَةِ اُحُدٍ ـ: لَمّا دَخَلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله المَدينَةَ نَزَلَ علَيهِ جَبرَئيلُ عليه السلام فقالَ: يا محمّدُ، إنَّ اللّهَ يَأمُرُكَ أن تَخرُجَ في أثَرِ القَومِ و لا يَخرُجَ معكَ إلاّ مَن به جِراحَةٌ! فَأمَرَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مُنادِيا يُنادِي: يا مَعشَرَ المهاجِرينَ و الأنصارِ! مَن كانَت بهِ جِراحَةٌ فَلْيَخرُجْ، و مَن لَم يَكُن بهِ جِراحَةٌ فَلْيُقِمْ، فَأقبَلُوا يُضَمِّدُونَ جِراحاتِهِم و يُداوُونَها، فأنزَلَ اللّهُ على نَبِيِّهِ: «و لا تَهِنُوا في ابتِغاءِ القَومِ إنْ تَكُونوا تَألَمُونَ فإنّهُمْ يَألَمُونَ كما تَألَمُونَ و تَرجُونَ مِن اللّهِ ما لا يَرْجُونَ» ۱. قالَ عَزَّ و جلَّ: «إنْ يَمسَسكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ
تفسير القمّىـ درباره آنچه بعد از واقعه جنگ احد اتفاق افتاد ـ: چون پيامبر صلى الله عليه و آله از جنگ احد برگشت و وارد مدينه شد، جبرئيل عليه السلام بر آن حضرت فرود آمد و گفت: اى محمّد! خداوند فرمانت مى دهد كه اين قوم (مشركان) را تعقيب كنى و كسى جز افراد مجروح همراه تو نيايد! پس، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جارچيى فرمود تا جار زند: اى گروه مهاجران و انصار! هر كس جراحتى دارد بيرون بيايد و هر كس مجروح نيست بماند. آنان شروع به مرهم نهادن بر زخمهاى خود و مداواى آنها كردند و خداوند اين آيه را بر پيامبرش نازل فرمود: «و در دست يافتن به آن قوم سستى مكنيد. اگر شما درد مى كشيد آنها نيز چون شما درد مى كشند ولى شما از خدا چيزى را اميد داريد كه آنان اميد ندارند» و خداوند عزّ و جلّ فرمود: «اگر به شما
كنز العمّال:لَمّا كانَ يومُ اُحُدٍ شُجَّ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في وَجهِهِ، و كُسِرَت رَباعِيَتُهُ، فقامَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَومَئذٍ رافِعا يَدَيهِ يقولُ: إنَّ اللّهَ تعالَى اشتَدَّ غَضَبُهُ على اليهودِ أن قالوا: عُزَيرٌ ابنُ اللّهِ، و اشتَدَّ غَضَبُهُ علَى النَّصارى أن قالوا: المَسيحُ ابنُ اللّهِ، و إنَّ اللّهَ اشتَدَّ غَضَبُهُ على مَن أراقَ دَمي و آذاني في عِترَتي. ۱
كنز العمّال:در جنگ احد چهره پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شكاف برداشت و دندان پيشين او شكست. در آن روز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ايستاد و دستهاى خود را به آسمان بلند كرد و گفت: خداوند بر يهود كه گفتند: عُزَير پسر خداست، بشدت خشم گرفت و بر نصارا كه گفتند: عيسى پسر خداست، سخت خشم گرفت و خشم خدا سخت است بر كسى كه خون مرا ريخت و با آزردن خاندانم، مرا آزرد.
۱.كنز العمّال: 30050.
كنز العمّال:إنَّ النبيَّ صلى الله عليه و آله خَرَجَ يَومَ اُحُدٍ حتّى إذا جازَ ثَنِيَّةَ الوَداعِ فإذا هُو بكَتِيبةٍ خَشناءَ ۱، قالَ: مَن هؤلاءِ؟ قالوا: عبدُ اللّهِ ابنُ اُبَيٍّ في سِتِّمِائَةٍ مِن موالِيهِ مِن اليهودِ مِن بَني قَينُقاعٍ، قالَ: و قد أسلَمُوا؟ قالوا: لا يا رسولَ اللّهِ، قالَ: مُرُوهم فَليَرجِعُوا؛ فإنّا لا نَستَعِينُ بالمُشركينَ علَى المُشركينَ. ۲
كنز العمّال:هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از مدينه به قصد احد بيرون آمد، در عبور از ثنية الوداع با يك گردان سرا پا مسلّح برخورد كرد. پرسيد: اينها كيستند؟ عرض كردند: عبد اللّه بن اُبىّ است با ششصد تن از يهوديان بنى قينقاع و هم پيمان خود. فرمود: آيا اسلام آورده اند؟ عرض كردند: نه، اى پيامبر خدا. حضرت فرمود: بگوييد برگردند؛ زيرا ما در برابر مشركان از مشركان كمك نمى گيريم.