امام باقر عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ ابراهيم را خليل خود كرد؛ چون او دست رد به سينه هيچ سائلى نزد و دست نياز به سوى احدى جز خداوند عزّ و جلّ دراز نكرد.

كنز العمّال:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چه كسى به من قول مى دهد كه از مردم چيزى نخواهد تا من قول بهشت را به او دهم؟ ثوبان گفت: من. پس از آن ثوبان ديگر از مردم چيزى نمى طلبيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابوذر هنگامى كه بهشت را با شرايطى براى او تضمين نمود ـفرمود: به شرط آن كه هيچ چيز از مردم نخواهى، حتى اگر تازيانه ات به زمين افتاد، خودت پياده شوى و آن را بردارى.

بحار الأنوار:روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب خود فرمود: با من بيعت كنيد بر اين كه چيزى از مردم نخواهيد. از آن پس، اگر چوبدست كسى از دستش مى افتاد، خودش [از مركب] پياده مى شد و آن را بر مى داشت و به كسى نمى گفت: آن را به من بده.